အေျပာင္းအလဲ အေျပာင္းအလဲႏွင့္ လူအမ်ားၾကားတြင္
ေရပန္းစားေနေသာ စကားလံုး။ ငါေျပာင္းလဲ ရမယ္ ေျပာင္းလဲရမည္လို႔ ေျပာေနေသာ အေျပာင္းအလဲ
ဆိုတဲ့စကားလံုး ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ေတြ လေတြ အလီ လီေျပာင္း ရက္ကိုလစား လကိုႏွစ္စားနဲ႔ ရက္တြအလီလီ
ေျပာင္းလဲသြားေသာ္လည္း မေျပာင္းလဲဘဲ ရွိေန သည္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ပင္ျဖစ္သည္။
မိမိေနထိုင္ရ ပတ္ဝန္းက်င္ လူမႈအသိုက္အဝိုင္းမွ လူေတြ သာ ေျပာင္းလဲသြားသည္ မေျပာင္းလဲဘဲရွိေနသည့္က
မိမိကိုယ္တိုင္ ဒီေတာ့စဥ္းစားစရာ ရွိတာ က ေျပာင္း လဲသြားတဲ့ သူေတြက ဘယ္လိုေျပာင္းလဲ သြားၾကသနည္း
ေျပာင္းလဲမႈတိုင္းကေရာ ဘယ္သို႔ ဘယ္ပံု ရွိသနည္း။
ေျပာင္းလဲသြားေသာ လူမႈဝန္းက်င္၊ ေျပာင္းလဲသြားေသာ
ဘဝမ်ား၊ သူတို႔ရဲ႕ အေျခအေနအရပ္ရပ္က ဘယ္သို႔ရွိမည္နည္း။ စဥ္းစားသံုးသပ္ဖို႔လိုသည္။ ရွိၿမဲအတိုင္း
ရွိေနသည့္ မိမိကိုယ္တိုင္ကေရာ ဘယ္လို အေျခအေနျဖစ္ေနသနည္း သံုးသပ္ဖို႔လိုသည္။ ေျပာင္းလဲမႈဆိုတာ
အေကာင္းတစ္ခုတည္း ကို ေရွး႐ႈျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္း အေက်ာ္အေမာ္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကေျပာၾကသည္။
ထိုင္ေနအေကာင္းထမွ က်ိဳးမွန္သိဟု လည္း ျမန္မာကဝိမ်ားက မိန္႔ၾကားခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဒီစကားပံုေတြက
လက္ေတြ႔တြင္ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ သြားၾကသည္။ က်ိဳးမွန္းသိလ်က္ႏွင့္ ထထိုင္လိုက္ ရာမွာ တိုးတက္ေကာင္းမြန္ သြားသည့္
မိတ္ေဆြမ်ား၊ မိမိအခက္အခဲမ်ား အားနည္းခ်က္မ်ားကို ျပင္ဆင္ရင္ျဖင့္ တိုးတက္ေကာင္းမြန္ေသာ
အေနအထားသို႔
ေရာက္ရွိသြားေသာ လူသားမ်ား ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲမ်ား အၾကား ဆုတ္ပ်က္သတ္သြားသည့္ ဘဝမ်ား
ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ ေရႊေရာင္ေန႔ရက္မ်ားကို ပိုင္ဆိုင္သြားသည့္ သူမ်ား၊ လူအုပ္ စုႏွစ္ခုအၾကား
ပဋိပကၡေၾကာင့္ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ျဖစ္သြားေသာ ျပည္သူမ်ား၊ မိခင္မဲ့သြားေသာ ကေလးငယ္မ်ား။
စသည့္ျဖင့္ သူတို႔တေတြ ျပင္ပအေျပာင္းအလဲမ်ား အၾကား၊ ျဖစ္ေပၚခံစား ေနရျခင္းမ်ားက ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတြက္
ေျမာက္မ်ားစြာ သင္ခန္းစာယူစရာျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ဦး ခ်င္းစီေရာ အဆိုပါ အခ်င္း အရာမ်ားကို
ႏွစ္ဖူးေပၚလက္တင္၍ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားမိပါသေလာ၊ ဘယ္ေလာက္အထိ အဆိုပါ စဥ္း စားခ်က္တို႔ကို
သင္ခန္းစာယူခဲ့ပါသေလာ။
ေၾသာ္……………လူငယ္ေလးတစ္ဦး အေနျဖင့္
လူေလာကေရာက္ လာတာ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေလ သည္။ ေမြးကင္းစ ဥဝဲေလးဘဝမွ တစ္မိသားစုလံုးက
အလိုလိုက္ထားတဲ့ ကေလးငယ္ဘဝ၊ ဒီကေန လကေန ႏွစ္၊ ႏွစ္ကေန ဆယ္စုႏွစ္တိုင္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး
ေျပာင္းလဲလာခဲ့သည္ မွာၾကာလွေပၿပီ။ ဤႏွစ္ကာလ အတြင္း ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရသည့္ မ်က္ႏွာငယ္မႈ မ်ား၊
ေသာကေရာက္မႈ မ်ား၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ား၊ ေအာင္ျမင္မႈမ်ား၊ စိန္ေခၚမႈမ်ား အခက္ခဲမ်ား အၾကား
႐ုန္းကန္ရင္း ႐ုန္းကန္ဆဲ ျဖစ္ေနရဆဲ။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေရာင္ျခည္မ်ား ျဖစ္ထြန္းသည့္ ခံစားမႈမ်ား
ႀကံဳေတြ႔ရသလို အနာဂတ္ေပ်ာက္ဆံုးေန သေယာင္ လက္ရွိ ပစၥဳန္ပၸန္ကို အေျခခံၿပီး အနာဂတ္ေရာ
ဘာျဖစ္မည္နည္းဟု ေတြးပူေနရသည့္ အေျခ အေနမ်ား စသည္တို႔ျဖင့္ ေလာကခရီးလမ္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းရ
ေပဦး မည္။
သို႔ေသာ္ မေရရာမႈကို လူသားတိုင္းလူသားတိုင္း
ျဖတ္သန္းရေပဦးမည္။ ဤကိစၥသည္ အထူးအဆန္း မဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရွ႕ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား၊
ဆရာသမားမ်ား ျဖတ္သန္ခဲ့ရသည့္ ဤခရီးလမ္း၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘိုးဘြား မိဘမ်ား ေလွ်ာက္ခဲ့ရသည့္
ဒီခရီးလမ္း ဒီခရီးလမ္းကို မေရရာ မေသခ်ာမႈႏွင့္ စမ္းတစ္ဝါးဝါး ေလွ်ာက္လွမ္း ေနၾက ဆဲျဖစ္သည္။
အခ်ိဳ႕လည္း မေရရာ မေသခ်ာမႈမ်ားအၾကား ယံုၾကည္ခ်က္ အျပည့္ျဖင့္ စမ္းတဝါးဝါးေလွ်ာက္ရင္း
ပန္းတိုင္နဲ႔ ေတြခဲ့ရသည္။ အခ်ိဳ႕လည္း ယံုၾကည္ခ်က္မဲ့က လမ္းေလွ်ာက္ရင္း လမ္းေပ်ာက္ခဲ့ရၿပီ။
ဤေလာကႀကီး အတြင္း လူသားဘယ္ေလာက္ မ်ားမ်ားက ဤခရီးလမ္းမွာ ရွင္သန္ က်န္ရစ္ခဲ့ ပါသနည္း။
လူသားဘယ္ ေလာက္ မ်ား ခရီးလမ္တစ္ဝက္မွာ က်ဆံုးခဲ့သလဲ။ ဘယ္သူေတြက ဘယ္ေလာက္အထိ လမ္းတစ္ဝက္မွာ
တဒဂၤ ႀကံဳေတြ႔ေနရေသာ ေအာင္ျမင္မႈမ်ား အၾကား ယဇ္္မူရပ္တန္႔ေနၾကသနည္း။
ယံုၾကည္ခ်က္၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားကို
အရင္းတည္း၍ အားတင္း ေလွ်ာက္လွမ္းၾကရမည့္ ေလာကခရီးလမ္း ခရီး ၾကမ္းတြင္ ယံုၾကည္မႈ ဆိုသည့္ေလာင္စာကို
အျပည့္ျဖည့္ထားရေပလိမ့္မည္။ အ ယံုၾကည္မႈ ေရရွည္ခိုင္ၿမဲေစဖို႔ အနာဂတ္ပန္းတိုင္ႏွင့္
နီးသထက္နီးလာဖို႔ ဆိုပါက ရပ္တန္႔ေန၍ မျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြတစ္ဦး ေျပာသကဲ့သို႔ ဘရိတ္အုပ္လိုက္လို႔မျဖစ္
လက္ရွိအေနအထားႏွင့္ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲေနလို႔မျဖစ္၊ လိုအပ္သည့္ အရည္အခ်င္းမ်ား
Capacity မ်ား စြမ္းရည္မ်ား ေလ့လာ
သင္ယူမႈမ်ားကို ဆက္လက္သင္ယူ ေလ့လာျဖည့္ဆည္းေနၾကရဦးမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ ျပင္း ထန္ေသာ ဤေလာကဝယ္ လူသားေကာင္းက်ိဳးသယ္ပိုး လိုသူပဲျဖစ္ျဖစ္၊
တစ္ကိုယ္ ေကာင္းဆန္သူ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မည္သို႔ေသာ အေရာင္အေသြး အေျခအေနမ်ိဳးစံု ရွိေနေသာ
လူသားအားလံုး ဆက္လက္ျပိဳင္ဆိုင္
ေနၾကရဦး မည္သာျဖစ္သည္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ လူသားတိုင္းလူသားတိုင္း
ေရာက္ရာ အေျခ အေန ပတ္ဝန္းက်င္ကေန ျပင္ပသို႔လည္း မ်က္ျခည္မျပတ္ ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနရဦးမည္သာ
ျဖစ္သည္။
ေမွ်ာ္ၾကည့္ျခင္းသည္ အားငယ္ခိုင္းျခင္းမဟုတ္၊ သူတို႔နည္းတူ မိမိတို႔လည္း အမွီလိုက္ႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစား
ဖို႔ျဖစ္ သည္။ Walt Disney လည္း ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ကစၿပီး ႀကိဳးစားခဲ့ရသည္။ Steve
Jobs လည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္း၊ Estine, Lenaro Darvinchi, ေသာမတ္အက္ဒီဆင္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊
ဦးသန္႔၊ နယ္လ္ဆင္မဲန္ဒဲလ္လား၊ အားလံုး ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္လူငယ္လူလတ္ဘဝ ကတည္းကႀကိဳးစား
ခဲ့ၾကသည္ ခ်ည္းျဖစ္သည္။ သူတို႔သည္ အေျပာင္းအလဲမ်ား အၾကား ေအာင္ျမင္မႈကို ဆြတ္ခူးရယူႏိုင္ ခဲ့သည္။
သူတို႔ရဲ႕ ႀကံ႕ႀကံ႕ခိုင္မႈ၊ ယံုၾကည္ခ်က္ အျပည့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္ ဇြဲ၊ လံု႔လ၊ ဝီရိယကို အရင္း တည္ကာ ႀကိဳးစား အားတုတ္မႈတို႔က ကၽြန္ေတာ့္လို လူငယ္ေလး တစ္ဦးအတြက္၊ လူငယ္ထုအားလံုး အတြက္၊
မိမိအတြက္ ၊ မိမိ မိသားစုအတြက္၊ မိမိ ပတ္ဝန္း က်င္ အတြက္ မိမိႏိုင္ငံအတြက္ စဥ္းစား ကာ
ႀကိဳးစားေနၾကေသာ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္ နယ္ပယ္ အဖံုဖံု လူတန္းစား မ်ိဳးစံုၾကား လူငယ္မ်ား အတြက္
အတုယူစရာ နည္းမွီစရာမ်ား အားတက္စရာ မ်ားျဖစ္ေပ သည္။ သို႔ေသာ္ အျခား တစ္ဖက္တြက္ ကုေဋ ရွစ္ ဆယ္
သူေ႒းသားလို လူငယ္ေတြ တစ္ပံုတစ္ပင္ႀကီး ရွိေနျပန္သည္။
လူသားေကာင္းက်ိဳးအတြက္ ဘာမွထည့္မေတြး၊
အမ်ားေကာင္းက်ိဳး အတြက္ဘာမွ် မလုပ္၊ မိမိကိုယ္ ကိုယ္ ေကာင္းဖို႔ အတြက္ပင္ မစဥ္းစားဘဲ
ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ား၊ ေတေလမႈမ်ားျဖင့္ လူသားမ်ားကလည္း တစ္ပံု တစ္ပင္ ရွိေနျပန္သည္။
တကယ္တမ္းေျပာရလွ်င္ သတင္းအခ်က္အလက္ေပါင္းစံု
ထြန္းကားေနသည့္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္ နယ္ ပယ္္ ေပါင္းစံု ကသင္ခန္းစာ ယူစရာ အတုယူစရာေတြ
တစ္ပံုတစ္ပင္ရွိေနရာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မည္သို႔ေသာ က်င့္ႀကံမႈမ်ိဳး ကိုလုပ္ေဆာင္ၾကပါမည္နည္း။
အေျပာင္းအလဲ ေရလႈိင္းမ်ား အၾကားမည္သို႔ လိုက္ပါမည္နည္း စဥ္းစားၾကဖို႔ တိုက္တြန္း တင္ျပအပ္ပါသည္။
