ကမာၻေပၚတြင္
ရွိေသာ ႏိုင္ငံမ်ားကို ၾကည့္လွ်င္ ဘာသာစကားတစ္မ်ိဳး၊
လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးသာရွိသည့္ Mono-ethnic Countires မ်ား
လူမ်ိဳးစုေပါင္းမ်ားစြာ စုစည္းေနသည့္ multi ethnic Countries မ်ားစ သည့္
ျဖင့္ ကြဲျပားစြာ တည္ရွိေနသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံ
အေနျဖင့္ ၾကည့္လွ်င္ လူမ်ိဳးႏြယ္စု မ်ားစြာ၊ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ မႈမ်ား၊
မတူညီၤေသာ ဘာသာစကားေျပာေဒသမ်ား၊ ပထဝီ အေနအထား
မတူညီသည့္ ေဒသမ်ား၊ နယ္ေျမမ်ားကို စုစည္းၿပီး တည္ေထာင္ထားသည့္
အေရာင္အေသြး စံုသည့္ ျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံတစ္ခု ျဖစ္သည္ဟု
ေလ့လာသံုးသပ္ႏိုင္ပါသည္။
လူမ်ားစု
ဗမာ လူမ်ိဳးမ်ားရွိသလို ကခ်င္၊ ကယာ၊ ကရင္၊ ခ်င္း၊ မြန္၊ ရခိုင္၊
ရွမ္းစသည့္ မ်ိဳးႏြယ္စုႀကီးမ်ား၊ အဆိုပါ မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားမွ ဆင္းသက္လာေသာ
(သို႔မဟုတ္) အဆိုပါ မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားတြင္ မပါဝင္ေသာ
အျခားမ်ိဳးႏြယ္ကြဲမ်ားျဖင့္ အေရာင္အေသြးစံုစြာ တည္ရွိေနသည့္ ႏိုင္ငံ ျဖစ္ပါ
သည္။
အဆိုပါ လူမ်ိဳးႏြယ္မ်ားအၾကား အာဏာခြဲေဝမႈ ကိစၥ၊ လူမ်ိဳးစု တစ္ခုခ်င္းစီ၏ (လူနည္းစုျဖစ္ေစ၊ လူမ်ားစု ျဖစ္ေစ) အမွတ္သ႐ုပ္မ်ား ႏွင့္ အျခားေသာ ရပ္တည္ခြင့္မ်ားကို အသိအမွတ္ျပဳျခင္၊ လူမ်ိဳးႏြယ္ စုမ်ား ၏ အခြင့္အေရးႏွင့္ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို အာမခံခ်က္ေပးထားခြင့္၊ အျခားေသာ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ပိုင္းဆိုင္ရာ အခြင့္အေရးမ်ား၊ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ အခြင့္အေရးမ်ား ကို အမ်ားနည္းတူ အာမခံခ်က္ေပး ထားခြင့္ တို႔ကို သတ္မွတ္ျပ႒ာန္း ေပးရန္ အေရးႀကီးလာပါသည္။
တစ္ခါတစ္ရံ ေဒသတစ္ခု၏ အမည္နာမကို မွည့္ေခၚ ေစရာ တြင္ လူမ်ားစု ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ လူမ်ားစု၏ အထိမ္းအမွတ္ မ်ားကို အစြဲျပဳ၍ အမည္မွည့္ေခၚျခင္းမ်ား (ဥပမာ။ ။ ျပည္နယ္အတြင္းရွိ တံတားမ်ား ၏ အမည္နာမမ်ားကို လူမ်ိဳးႀကီးမ်ား၏ အမည္နာမမ်ားျဖင့္ မွည့္တြင္ေစသည့္ ပံုစံမ်ိဳး)၊ သက္ဆိုင္ ရာ ေဒသခံတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ သေဘာဆႏၵမပါဘဲ ေဒသတစ္ခုကို အျခားေဒသတစ္ခု၏ နယ္နိမိတ္ အ တြင္းသို႔ ထည့္သြင္းစီမံျခင္း၊ သေဘာဆႏၵမပါဘဲႏွင့္ ေဒသတစ္ခုကို အျခားေဒသတစ္ခုမွ ခြဲထုတ္ၿပီး သီးျခား အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ဖန္တီးျခင္းမ်ားသည္ မတူကြဲျပားမႈမ်ားရွိေနသည့္ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ သတိထား လုပ္ေဆာင္ရမည့္ ကိစၥျဖစ္ေပသည္။
အခ်ိဳ႕ေသာ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အဆိုပါ လူမ်ိဳးစုမ်ား အၾကားမွ်တသည့္ အခြင့္အေရးမ်ား မရွိျခင္းက လူမ်ိဳးတုန္း သတ္ပြဲမ်ား၊ လူမ်ိဳးေရး ပဋိပကၡမ်ားကို ျမင့္မားေစခဲ့သည့္ (ဥပမာ။ ။ ရဝမ္ဒါႏိုင္ငံ)၊ တစ္ခါတစ္ရံ ခြဲထြက္သည့္ အေနအထားသည့္ ျဖစ္သြားသည့္ ႏိုင္ငံမ်ား (ဥပမာ။ ။ ေတာင္ဆူဒန္ ႏိုင္ငံ) အေနအထားသို႔ လည္း ေရာက္ရွိသြားသည့္ သာဓကမ်ားလည္းရွိသည္။
ထိုသို႔ေသာ ခါးသီးေသာ အေတြ႔အႀကံဳ မ်ားေၾကာင့္ မတူကြဲမ်ားမႈမ်ားအၾကား စည္းလံုးညီညြတ္မႈရွိစြာ၊ (သို႔မဟုတ္) ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲ ေနထိုင္ ရန္ စဥ္းစားလာၾကသည္။ မတူကြဲျပားမႈမ်ားကို စီမံခန္႔ခြဲရန္ စဥ္းစားလာၾကပါသည္။ အဆိုပါ အေနအထားကို ေျဖ ရွင္းရန္အတြက္ မတူကြဲျပားမႈရွိ္ေသာ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ဖက္ဒရယ္စနစ္ ကိုက်င့္သံုးလာၾကပါ သည္။
အဆိုပါ လူမ်ိဳးႏြယ္မ်ားအၾကား အာဏာခြဲေဝမႈ ကိစၥ၊ လူမ်ိဳးစု တစ္ခုခ်င္းစီ၏ (လူနည္းစုျဖစ္ေစ၊ လူမ်ားစု ျဖစ္ေစ) အမွတ္သ႐ုပ္မ်ား ႏွင့္ အျခားေသာ ရပ္တည္ခြင့္မ်ားကို အသိအမွတ္ျပဳျခင္၊ လူမ်ိဳးႏြယ္ စုမ်ား ၏ အခြင့္အေရးႏွင့္ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို အာမခံခ်က္ေပးထားခြင့္၊ အျခားေသာ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ပိုင္းဆိုင္ရာ အခြင့္အေရးမ်ား၊ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ အခြင့္အေရးမ်ား ကို အမ်ားနည္းတူ အာမခံခ်က္ေပး ထားခြင့္ တို႔ကို သတ္မွတ္ျပ႒ာန္း ေပးရန္ အေရးႀကီးလာပါသည္။
တစ္ခါတစ္ရံ ေဒသတစ္ခု၏ အမည္နာမကို မွည့္ေခၚ ေစရာ တြင္ လူမ်ားစု ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ လူမ်ားစု၏ အထိမ္းအမွတ္ မ်ားကို အစြဲျပဳ၍ အမည္မွည့္ေခၚျခင္းမ်ား (ဥပမာ။ ။ ျပည္နယ္အတြင္းရွိ တံတားမ်ား ၏ အမည္နာမမ်ားကို လူမ်ိဳးႀကီးမ်ား၏ အမည္နာမမ်ားျဖင့္ မွည့္တြင္ေစသည့္ ပံုစံမ်ိဳး)၊ သက္ဆိုင္ ရာ ေဒသခံတိုင္းရင္းသားမ်ား၏ သေဘာဆႏၵမပါဘဲ ေဒသတစ္ခုကို အျခားေဒသတစ္ခု၏ နယ္နိမိတ္ အ တြင္းသို႔ ထည့္သြင္းစီမံျခင္း၊ သေဘာဆႏၵမပါဘဲႏွင့္ ေဒသတစ္ခုကို အျခားေဒသတစ္ခုမွ ခြဲထုတ္ၿပီး သီးျခား အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ဖန္တီးျခင္းမ်ားသည္ မတူကြဲျပားမႈမ်ားရွိေနသည့္ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ သတိထား လုပ္ေဆာင္ရမည့္ ကိစၥျဖစ္ေပသည္။
အခ်ိဳ႕ေသာ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အဆိုပါ လူမ်ိဳးစုမ်ား အၾကားမွ်တသည့္ အခြင့္အေရးမ်ား မရွိျခင္းက လူမ်ိဳးတုန္း သတ္ပြဲမ်ား၊ လူမ်ိဳးေရး ပဋိပကၡမ်ားကို ျမင့္မားေစခဲ့သည့္ (ဥပမာ။ ။ ရဝမ္ဒါႏိုင္ငံ)၊ တစ္ခါတစ္ရံ ခြဲထြက္သည့္ အေနအထားသည့္ ျဖစ္သြားသည့္ ႏိုင္ငံမ်ား (ဥပမာ။ ။ ေတာင္ဆူဒန္ ႏိုင္ငံ) အေနအထားသို႔ လည္း ေရာက္ရွိသြားသည့္ သာဓကမ်ားလည္းရွိသည္။
ထိုသို႔ေသာ ခါးသီးေသာ အေတြ႔အႀကံဳ မ်ားေၾကာင့္ မတူကြဲမ်ားမႈမ်ားအၾကား စည္းလံုးညီညြတ္မႈရွိစြာ၊ (သို႔မဟုတ္) ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲ ေနထိုင္ ရန္ စဥ္းစားလာၾကသည္။ မတူကြဲျပားမႈမ်ားကို စီမံခန္႔ခြဲရန္ စဥ္းစားလာၾကပါသည္။ အဆိုပါ အေနအထားကို ေျဖ ရွင္းရန္အတြက္ မတူကြဲျပားမႈရွိ္ေသာ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ဖက္ဒရယ္စနစ္ ကိုက်င့္သံုးလာၾကပါ သည္။
