ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံသည္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို
စတင္လွမ္းကတည္းကိုက အေျပာင္းအလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ ရသည္က္ို အားလံုးသိၾကလိမ့္မည္ထင္ပါသည္။
ထူးျခားေကာင္းမြန္ေသာ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲမ်ား၊ ဆိုးရြားေသာ လူမႈေရး အေျပာင္းအလဲမ်ားသည္
ထင္ရွားလွေသာ အေျပာင္းအလဲမ်ားျဖစ္သည္။ ထူးျခားေကာင္း မြန္ေသာ အေျပာင္းအလဲမ်ား အေနျဖင့္
အတိုက္အခံ အင္အားစုမ်ား ႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္ အတြင္းသို႔ အသြင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ဝင္ေရာက္လာျခင္းမ်ား၊
အစိုးရႏွင့္တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ား အၾကားၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေျခလွမ္သစ္မ်ား၊ ႏိုင္ငံတကာမွ
ေျဖေလွ်ာ့ေပးလိုက္ေသာ စီးပြားေရးအရ အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈမ်ား၊ မီဒီယာ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္
ျပဳေပးျခင္းမ်ား ရွိသည္။ အျခားတစ္ဘက္တြင္ ႏိုင္ငံအတြင္းရွိေသာ မတူညီေသာ လူမ်ားအၾကား
ျဖစ္ေပၚလာေသာ ပဋိပကၡ ေျဖရွင္းမႈ ပံုစံသစ္မ်ား ဟုေျပာရလွ်င္မမွားပါ။ လတ္တေလာ ကိစၥမ်ားကို
ျပန္လည္ သံုးသပ္ၾကည့္ ပါလွ်င္ မတ္လအတြင္းက ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ မိတၳီလာပဋိပကၡ၊ အဆိုပါ ပဋိပကၡ
ေနာက္ပိုင္းျဖစ္ ခဲ့ ေသာ လက္ပံတန္းၿမိဳ႕နယ္တင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ကိစၥရပ္မ်ား၊ မၾကာေသးမီက
ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ဥကၠံၿမိဳ႕ တြင္ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ပဋိပကၡမ်ားကို ေတြ႔ျမင္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။
အဆိုပါ ကိစၥရပ္မ်ားသည္ မည္သည့္ ဂယက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္ကို ျပန္လည္သံုးသပ္ပါက ၂၀၁၂ခုႏွစ္
မတ္လက ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ရခိုင္ ျပည္နယ္ အတြင္းက ရခိုင္ႏွင့္ ဘဂၤါလီ လူမ်ိဳးမ်ား အၾကားတြင္
ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ပဋိပကၡေၾကာင့္ဟု ဆိုရမည္ျဖစ္ပါ သည္။
အဆိုပါ ပဋိပကၡမ်ားသည္ သက္ဆိုင္ရာ အက်ိဳးစီးပြားရွင္
အသီးသီး အတိတ္ကာလဆီက သင္ယူု ရရွိခဲ့ ေသာ တစ္ဆင့္စကား တစ္ဆင့္နားမွ သိလာရေသာ အၿငိဳးမ်ား၊
အေတြ႔အႀကံဳမ်ားသည္ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုတြင္ တိုက္ဆိုင္စြာ ေပါက္ကြဲထြက္လာသည္ေၾကာင့္ ျဖစ္လာရေပသည္။
အလားတူ အဓိက႐ုဏ္မ်ားသည္ ကိုလိုနီ ေခတ္ကာလ ကတည္းက စတင္ခဲ့သည္ဟုဆိုႏိုင္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ဆက္လက္၍
လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးခါစမွ စတင္ၿပီး အခါအားေလ်ာ္စြာ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္ မွယေန႔ထက္တိုင္ျဖစ္ပါသည္။
အဆိုပါ ပဋိပကၡမ်ား ကိုၾကည့္ လွ်င္ အေသးအမႊား ျပႆနာတစ္ခုကို တရားဥပေဒေၾကာင္းအရ မေျဖရွင္းဘဲ
ရာဇဝတ္မႈကို အခြင့္ေကာင္းယူ ကာ လူမ်ိဳးေရး ပဋိပကၡသို႔ ဦးတည္လာေလ့ရွိသည္ကို ေတြ႔ရေလ့ရွိပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ေရွးယခင္ကတည္းက ကခ်င္၊ ကယား၊ ကရင္၊ခ်င္း၊မြန္၊ဗမာ၊ရခိုင္၊ရွမ္းစေသာ
တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား၊ အိမ္နီး ခ်င္း ႏိုင္ငံမ်ားရွိ လူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ေသာ
ျမန္မာႏြယ္ဖြား ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား အတူယွဥ္တြဲ ေနထိုင္ေန သည့္ ႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္သည္။
ထုိသို႔ျဖစ္သည့္အတြက္ တစ္စုႏွင့္တစ္စု ယံုၾကည္မႈ၊ ဓေလ့ထံုးစံမ်ားလည္း အေရာင္အေသြးစံုလွပါသည္။
အေရာင္အေသြးစံုလင္ေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံလိုႏိုင္ငံမ်ိဳးအတြက္ အခ်င္း ခ်င္း
မတူညီမႈမ်ားကို နားလည္လက္ခံေပး ႏိုင္ေရးသည္ အလြန္တရာ အေရးႀကီးေသာ မျဖစ္မေန အေလးထား
ဖို႔ လိုအပ္ေသာ ကိစၥတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။
လူ႔အဖြဲ႔အစည္း လူမႈဆက္ဆံေရး ေကာင္းမြန္ျခင္း
ဟူသည္မွာ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အျပန္အလွန္ ေလးစား ျခင္း ၊ ယံုၾကည္ျခင္း၊ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈ
ရွိမွသာ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္မည္ျဖစ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ နည္းလမ္းအရ ၿငိမ္းခ်မ္း စြာ စုေပါင္းေဆြးေႏြး
အေျဖရွာ ႏိုင္ျခင္းတို႔ကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ ႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ ကၽြန္ေတာ္
တို႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းသည္ ဒီမုိကေရစီ တန္ဖိုးမ်ားႏွင့္ ယွဥ္တြဲျဖစ္ေပၚေနမည့္ ဒီမုကိကရက္တစ္
လူ႔ေဘာင္ကို တည္ေဆာက္ႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။
ယခုျဖစ္ေပၚလာေသာ အဓိက႐ုဏ္မ်ားကို ၾကည့္လွ်င္
ထူးျခားခ်က္တစ္ခုမွာ မီး႐ႈ႕ိဖ်က္ဆီးျခင္းမ်ားကို ေတြ႔ျမင္ေနရပါသည္။ အထက္ကေျပာၾကားခဲ့သည့္
အတိုင္း အေရာင္အေသြးမတူေသာ ျပည္သူမ်ား အၾကား ထိုကဲ့သို႔ ေသာ ပဋိပကၡ ေျဖရွင္းမႈပံုစံမ်ားသည္
အေလ့အထအျဖစ္အက်င့္ပါ မသြားေရးသည္ မျဖစ္မေန လိုအပ္ေသာ ကိစၥရပ္တစ္ခုပင္ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္
ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနျဖင့္ အဆိုပါ အေမြဆိုး ကို မ်ိဳးဆက္မ်ားအတြက္ ထားခဲ့ပါက ေနာင္ရာစုနွစ္အတြင္း
မည္ကဲ့သို႔ျဖစ္မည္ကိုပင္ ေမွ်ာ္မေတြးႏိုင္ေအာင္ ရွိပါ ေတာ့သည္။
ယခုအခ်ိန္ကာလသည္ ႏိုင္ငံသားမ်ား အေနျဖင့္
ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္စဥ္အတြင္း ပါဝင္လာၿပီျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ မည္သည့္ေနရာမွ မည္သို႔ပါဝင္ရမည္ကို
ေဝခြဲမရသည့္ အခ်ိန္လည္းျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ေသာ အေျခအေနတြင္ သက္ဆိုင္သူအသီးသီး ေျပာေလ့ရွိေသာစကားမွာ
အေၾကာက္တရားမွ ကင္းေဝးေရးျဖစ္သည္။ မွန္ပါသည္ အာဏာရွင္လက္ေအာက္တြင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေနထိုင္ခဲ့ရ၍
မိမိတို႔တြင္ အာဏာရွိသူမ်ားကို မေျပာရဲ မဆိုရဲႏွင့္ အေၾကာက္တရား လႊမ္းမိုးမႈရွိရာ ကြန္ျဖဴးရွပ္ေျပာသလို၊
“…..ျဖစ္ျဖစ္……..ျဖစ္ျဖစ္…….ရဖို႔က အဓိက” ထားပါက မ်က္ကန္းတေစၦမေၾကာက္ သေဘာဟူသည့္ အျခားတစ္ဖက္စြန္းသို႔
ေရာက္သြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုလည္း အဆိုပါ ဂယက္ကို ႀကံဳေတြ႔ေနရသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္
ကမာၻႀကီးႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အဆက္ျပတ္ခဲ့သည့္အတြက္ ႏိုင္ငံ၏ စနစ္ဆိုင္ရာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး
အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖံုဖံုသည္ ေခတ္ႏွင့္အညီ ေျပာင္းလဲလာေသာ ဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာကို လိုက္မမီႏိုင္ေအာင္
ရွိေနရာ ေန႔စဥ္ႏွင့္ အမွ် သက္ဆိုင္ သူမ်ားက မိမိတို႔၏ အမႈကိစၥ အဖံုဖံုကို အင္တာနက္
ကြန္ယက္မွ တစ္ဆင့္ ပို႔ေဆာင္ၾကေလသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ အဆိုပါ ျပႆနာမ်ား၊ မတရားမႈမ်ားက ျပည္သူမ်ားအၾကား
အမုန္းတရားကို ပြားသထက္ပြား လာသည္။ တစ္ဖက္တြင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲမႈကို
အခ်ိန္မီ မစီမံႏိုင္ျခင္းက အစိုးရအေနျဖင့္ ျပည္သူ မ်ား၏ ရင္တြင္းမွျဖစ္ေပၚလာေသာ အမုန္းမီးမ်ားကို
ေျဖရွင္းႏိုင္မည့္ ျပည္သူ႔ေရးရာ မူဝါဒ(ေဆးနည္း)ႏွင့္ ျပည္သူ႔ေရးရာ ဝန္ေဆာင္မႈ (ေဆးဝါး)
တို႔ကို မေပးႏိုင္ေတာ့ဘဲ မၿငိမ္းသာ အဓိက႐ုဏ္းမီးမ်ား ေပါက္ပြားလာရပါသည္။
ထို႔အတြက္ေၾကာင့္ ျပည္သူသန္းေျခာက္ဆယ္လံုး
က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဒီမိုကရက္တစ္လူ႔ေဘာင္သို႔ ခ်ီတက္လိုပါက သန္းေျခာက္ဆယ္လံုး၏ အေရးအတြက္
အထက္ပါ ကိစၥမ်ားကို ႐ႈျမင္သံုးသပ္ႏိုင္ေစရန္ တင္ျပလိုက္ရပါသည္။
