သန္းေျခာက္ဆယ္အတြက္ေရးတဲ့စာ (ႏိုင္ေမာ္)

ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံသည္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို စတင္လွမ္းကတည္းကိုက အေျပာင္းအလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ ရသည္က္ို အားလံုးသိၾကလိမ့္မည္ထင္ပါသည္။ ထူးျခားေကာင္းမြန္ေသာ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲမ်ား၊ ဆိုးရြားေသာ လူမႈေရး အေျပာင္းအလဲမ်ားသည္ ထင္ရွားလွေသာ အေျပာင္းအလဲမ်ားျဖစ္သည္။ ထူးျခားေကာင္း မြန္ေသာ အေျပာင္းအလဲမ်ား အေနျဖင့္ အတိုက္အခံ အင္အားစုမ်ား ႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္ အတြင္းသို႔ အသြင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ဝင္ေရာက္လာျခင္းမ်ား၊ အစိုးရႏွင့္တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ား အၾကားၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေျခလွမ္သစ္မ်ား၊ ႏိုင္ငံတကာမွ ေျဖေလွ်ာ့ေပးလိုက္ေသာ စီးပြားေရးအရ အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈမ်ား၊ မီဒီယာ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ ျပဳေပးျခင္းမ်ား ရွိသည္။ အျခားတစ္ဘက္တြင္ ႏိုင္ငံအတြင္းရွိေသာ မတူညီေသာ လူမ်ားအၾကား ျဖစ္ေပၚလာေသာ ပဋိပကၡ ေျဖရွင္းမႈ ပံုစံသစ္မ်ား ဟုေျပာရလွ်င္မမွားပါ။ လတ္တေလာ ကိစၥမ်ားကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ၾကည့္ ပါလွ်င္ မတ္လအတြင္းက ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ မိတၳီလာပဋိပကၡ၊ အဆိုပါ ပဋိပကၡ ေနာက္ပိုင္းျဖစ္ ခဲ့ ေသာ လက္ပံတန္းၿမိဳ႕နယ္တင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ကိစၥရပ္မ်ား၊ မၾကာေသးမီက ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ဥကၠံၿမိဳ႕ တြင္ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ပဋိပကၡမ်ားကို ေတြ႔ျမင္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါ ကိစၥရပ္မ်ားသည္ မည္သည့္ ဂယက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္ကို ျပန္လည္သံုးသပ္ပါက ၂၀၁၂ခုႏွစ္ မတ္လက ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ရခိုင္ ျပည္နယ္ အတြင္းက ရခိုင္ႏွင့္ ဘဂၤါလီ လူမ်ိဳးမ်ား အၾကားတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ပဋိပကၡေၾကာင့္ဟု ဆိုရမည္ျဖစ္ပါ သည္။

          အဆိုပါ ပဋိပကၡမ်ားသည္ သက္ဆိုင္ရာ အက်ိဳးစီးပြားရွင္ အသီးသီး အတိတ္ကာလဆီက သင္ယူု ရရွိခဲ့ ေသာ တစ္ဆင့္စကား တစ္ဆင့္နားမွ သိလာရေသာ အၿငိဳးမ်ား၊ အေတြ႔အႀကံဳမ်ားသည္ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုတြင္ တိုက္ဆိုင္စြာ ေပါက္ကြဲထြက္လာသည္ေၾကာင့္ ျဖစ္လာရေပသည္။ အလားတူ အဓိက႐ုဏ္မ်ားသည္ ကိုလိုနီ ေခတ္ကာလ ကတည္းက စတင္ခဲ့သည္ဟုဆိုႏိုင္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ဆက္လက္၍ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးခါစမွ စတင္ၿပီး အခါအားေလ်ာ္စြာ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္ မွယေန႔ထက္တိုင္ျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါ ပဋိပကၡမ်ား ကိုၾကည့္ လွ်င္ အေသးအမႊား ျပႆနာတစ္ခုကို တရားဥပေဒေၾကာင္းအရ မေျဖရွင္းဘဲ ရာဇဝတ္မႈကို အခြင့္ေကာင္းယူ ကာ လူမ်ိဳးေရး ပဋိပကၡသို႔ ဦးတည္လာေလ့ရွိသည္ကို ေတြ႔ရေလ့ရွိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ေရွးယခင္ကတည္းက ကခ်င္၊ ကယား၊ ကရင္၊ခ်င္း၊မြန္၊ဗမာ၊ရခိုင္၊ရွမ္းစေသာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား၊ အိမ္နီး ခ်င္း ႏိုင္ငံမ်ားရွိ လူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ေသာ ျမန္မာႏြယ္ဖြား ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား အတူယွဥ္တြဲ ေနထိုင္ေန သည့္ ႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္သည္။ ထုိသို႔ျဖစ္သည့္အတြက္ တစ္စုႏွင့္တစ္စု ယံုၾကည္မႈ၊ ဓေလ့ထံုးစံမ်ားလည္း အေရာင္အေသြးစံုလွပါသည္။ အေရာင္အေသြးစံုလင္ေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံလိုႏိုင္ငံမ်ိဳးအတြက္ အခ်င္း ခ်င္း မတူညီမႈမ်ားကို နားလည္လက္ခံေပး ႏိုင္ေရးသည္ အလြန္တရာ အေရးႀကီးေသာ မျဖစ္မေန အေလးထား ဖို႔ လိုအပ္ေသာ ကိစၥတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။

          လူ႔အဖြဲ႔အစည္း လူမႈဆက္ဆံေရး ေကာင္းမြန္ျခင္း ဟူသည္မွာ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အျပန္အလွန္ ေလးစား ျခင္း ၊ ယံုၾကည္ျခင္း၊ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈ ရွိမွသာ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္မည္ျဖစ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ နည္းလမ္းအရ ၿငိမ္းခ်မ္း စြာ စုေပါင္းေဆြးေႏြး အေျဖရွာ ႏိုင္ျခင္းတို႔ကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ ႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းသည္ ဒီမုိကေရစီ တန္ဖိုးမ်ားႏွင့္ ယွဥ္တြဲျဖစ္ေပၚေနမည့္ ဒီမုကိကရက္တစ္ လူ႔ေဘာင္ကို တည္ေဆာက္ႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။

ယခုျဖစ္ေပၚလာေသာ အဓိက႐ုဏ္မ်ားကို ၾကည့္လွ်င္ ထူးျခားခ်က္တစ္ခုမွာ မီး႐ႈ႕ိဖ်က္ဆီးျခင္းမ်ားကို ေတြ႔ျမင္ေနရပါသည္။ အထက္ကေျပာၾကားခဲ့သည့္ အတိုင္း အေရာင္အေသြးမတူေသာ ျပည္သူမ်ား အၾကား ထိုကဲ့သို႔ ေသာ ပဋိပကၡ ေျဖရွင္းမႈပံုစံမ်ားသည္ အေလ့အထအျဖစ္အက်င့္ပါ မသြားေရးသည္ မျဖစ္မေန လိုအပ္ေသာ ကိစၥရပ္တစ္ခုပင္ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနျဖင့္ အဆိုပါ အေမြဆိုး ကို မ်ိဳးဆက္မ်ားအတြက္ ထားခဲ့ပါက ေနာင္ရာစုနွစ္အတြင္း မည္ကဲ့သို႔ျဖစ္မည္ကိုပင္ ေမွ်ာ္မေတြးႏိုင္ေအာင္ ရွိပါ ေတာ့သည္။

ယခုအခ်ိန္ကာလသည္ ႏိုင္ငံသားမ်ား အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္စဥ္အတြင္း ပါဝင္လာၿပီျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ မည္သည့္ေနရာမွ မည္သို႔ပါဝင္ရမည္ကို ေဝခြဲမရသည့္ အခ်ိန္လည္းျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ေသာ အေျခအေနတြင္ သက္ဆိုင္သူအသီးသီး ေျပာေလ့ရွိေသာစကားမွာ အေၾကာက္တရားမွ ကင္းေဝးေရးျဖစ္သည္။ မွန္ပါသည္ အာဏာရွင္လက္ေအာက္တြင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေနထိုင္ခဲ့ရ၍ မိမိတို႔တြင္ အာဏာရွိသူမ်ားကို မေျပာရဲ မဆိုရဲႏွင့္ အေၾကာက္တရား လႊမ္းမိုးမႈရွိရာ ကြန္ျဖဴးရွပ္ေျပာသလို၊ “…..ျဖစ္ျဖစ္……..ျဖစ္ျဖစ္…….ရဖို႔က အဓိက” ထားပါက မ်က္ကန္းတေစၦမေၾကာက္ သေဘာဟူသည့္ အျခားတစ္ဖက္စြန္းသို႔ ေရာက္သြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုလည္း အဆိုပါ ဂယက္ကို ႀကံဳေတြ႔ေနရသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ကမာၻႀကီးႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အဆက္ျပတ္ခဲ့သည့္အတြက္ ႏိုင္ငံ၏ စနစ္ဆိုင္ရာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖံုဖံုသည္ ေခတ္ႏွင့္အညီ ေျပာင္းလဲလာေသာ ဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာကို လိုက္မမီႏိုင္ေအာင္ ရွိေနရာ ေန႔စဥ္ႏွင့္ အမွ် သက္ဆိုင္ သူမ်ားက မိမိတို႔၏ အမႈကိစၥ အဖံုဖံုကို အင္တာနက္ ကြန္ယက္မွ တစ္ဆင့္ ပို႔ေဆာင္ၾကေလသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ အဆိုပါ ျပႆနာမ်ား၊ မတရားမႈမ်ားက ျပည္သူမ်ားအၾကား အမုန္းတရားကို ပြားသထက္ပြား လာသည္။ တစ္ဖက္တြင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲမႈကို အခ်ိန္မီ မစီမံႏိုင္ျခင္းက အစိုးရအေနျဖင့္ ျပည္သူ မ်ား၏ ရင္တြင္းမွျဖစ္ေပၚလာေသာ အမုန္းမီးမ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္မည့္ ျပည္သူ႔ေရးရာ မူဝါဒ(ေဆးနည္း)ႏွင့္ ျပည္သူ႔ေရးရာ ဝန္ေဆာင္မႈ (ေဆးဝါး) တို႔ကို မေပးႏိုင္ေတာ့ဘဲ မၿငိမ္းသာ အဓိက႐ုဏ္းမီးမ်ား ေပါက္ပြားလာရပါသည္။

ထို႔အတြက္ေၾကာင့္ ျပည္သူသန္းေျခာက္ဆယ္လံုး က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဒီမိုကရက္တစ္လူ႔ေဘာင္သို႔ ခ်ီတက္လိုပါက သန္းေျခာက္ဆယ္လံုး၏ အေရးအတြက္ အထက္ပါ ကိစၥမ်ားကို ႐ႈျမင္သံုးသပ္ႏိုင္ေစရန္ တင္ျပလိုက္ရပါသည္။

ျပည္သူတို႔၏ ဒုကၡ (ကဗ်ာ)

http://www.perceptivetravel.com/issues/1109/myanmar.html

(ကၽြန္ေတာ္႐ႈျမင္မိေသာ ျပည္သူမ်ား၏ ဘဝကို စာနာစဥ္းစားရာမွ ထြက္ေပၚလာေသာ လကၤာအပိုင္းအစမ်ားကို စည္းတင္ဆက္ ေဖာ္ျပေပးအပ္ပါသည္)

http://cj.my

ျပည္သူတို႔၏ ဒုကၡ

********************

" တိုင္းကားျပည္ရြာ၊ ျမန္မာေရႊျပည္ကား

ကၽြန္သေပါက္ဘဝ၊ လြတ္ခ်ိန္ကတည္းက

မင္းအဆက္ဆက္၊ တစ္ေယာက္ဆင္းတစ္ေယာက္တက္

ေျပာင္းခဲ့သည္မွာ ႏွစ္၆၀ေက်ာ္တိုင္ခဲ့ၿပီ။

 

 သို႔ပါေသာ္လည္း

 ေျပာင္းသာေျပာင္းခဲ့၊ ေညာင္းခဲ့ေသာ္လည္း

ျပည္သူ႔ဘ႑ာ၊ ျပည္ရတနာကား

ပိန္းၾကာဖက္ေပၚ ေရမတင္သို႔

ဘယ္ဆီဘယ္ဝယ္ျမန္ေလးသနည္း။

 

ျပည္သူ႔အတြက္ေခါင္းစဥ္တပ္၍ ထုတ္ယူကာသြား

ျပည့္ဘ႑ာမ်ား ဘယ္အရပ္သို႔ေရာက္ေလသနည္း။

 

ကိုယ္က်ိဳးအျမတ္ထုပ္ လူတစ္စုေၾကာင့္

ေတာေတာင္ျမစ္ဖ်ား သံယံဇာတမ်ား

ေပ်ာက္ဆံုးလြင့္ပါး သြားေလၿပီ။

 

ေရွ႕ေနာက္ဝဲယာ ေလညာအထက္

အရပ္ရပ္မွ ျပည္သူျပည္သား လူအမ်ားတို႔၊

လင္ဆိုးမယားတစ္ဖားဖားသို႔.....

သားဆိုအေမတစ္ေပေပသို႔.....

ေရာက္မွန္းမသိ ေရာက္ရၿပီ။

 

ျမန္မာျပည္သား လူအမ်ားတို႔

ေလာကဓံကို ႀကံ႕ႀကံ႕ခံ၍

မ်က္ရည္ဆက္လက္ ငိုခ်င္းဆက္သည္၊

ေသာကႏွလံုး မၿငိမ္းတည္း။

 

ထိုသို႔ျဖစ္လာ ကံၾကမၼာေၾကာင့္

ျပည္သူျပည္သား တို႔ျပည္သားမ်ား

အာဏာေဝစား ငရဲသားမ်ား၏

ဂြင္ဆင္ဖန္ဆင္း စီမံျခင္းေအာက္

ျပားျပားေမွာက္လ်က္ မဟာဒုကၡတြင္းဆံုးက်သည္

နင္းျပားဘဝ ေရာက္ေလသတည္း။ "

http://www.flickr.com/photos/christianaidimages/5706475853/

 

မွတစ္ပါးအျခားမရွိ

(ဤေဆာင္းပါးသည္ျမန္မာ့ေခတ္ အြန္လိုင္းဘေလာ့တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ကၽြန္ေတာ့္၏ ေဆာင္းပါးျဖစ္ပါသည္ ကၽြန္ေတာ့္၏ဘေလာ့ ပရိတ္သတ္မ်ားအား ျပန္လည္တင္ျပေပးလိုက္ပါသည္)

http://themyanmaage.com/?p=7962

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာတြင္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ျပည္သူမ်ားအၾကား၌ ခ်ီးက်ဴးရေလာက္ေသာ အေျခအေနကို ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရသည္။ ထိုကဲ့သို႔ေသာ အေျခအေနသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ သမိုင္း ေၾကာင္းတြင္ အံ့ၾသေလာက္သည့္ ေရႊလမ္းေငြလမ္းခင္းသည့္ ကာလဟုပင္ ဆိုရေလာက္သည္။

သို႔ရာတြင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈသည္ မည္မွ်အထိ ခရီးေရာက္ေနၿပီလဲ၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈသည္ အမွန္ တရား ျဖစ္သည္လား ဟူသည့္ ကိစၥသည္ သက္ဆိုင္သူမ်ား ကသာ အသိဆံုး ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သို႔ရာတြင္ လံုးဝ မလြဲႏိုင္သည့္ အခ်က္မ်ား ျမန္မာႏိုင္ငံ သည္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အသြင္ကူးေျပာင္းေရး ျဖစ္စဥ္အတြင္း ခက္ခဲစြာ ႐ုန္းကန္ ေနရ ဆဲ ျဖစ္သည္ဟူသည့္ အခ်က္ပင္ျဖစ္သည္။

အားနည္းခ်က္မ်ား ရွိေနသည့္ အရပ္ဖက္အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာရွိမရွိ ဟူသည့္ ကိစၥ၊ အားလံုးအၾကား မတူညီကြဲျပားမႈျဖင့္ သေဘာထား ကြဲလြဲမႈ ရွိေနေသာ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး၊ တိုင္းရင္းသားမ်ားအၾကား ၿငိမ္ခ်မ္းေရး ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ား၊ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ လူမႈစီးပြားဘဝမ်ားႏွင့္ ထိပ္တိုက္ေတြ႔လာေသာ ႏိုင္ငံေတာ္စီမံကိန္းမ်ား၊ အားေကာင္းေမာင္းသန္ မရွိေသးသည့္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ႏွင့္ ဥပေဒျပဳေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား၊ အမ်ိဳးသားေရး ျပႆနာရပ္မ်ား အစိုးရ ဝန္ထမ္းမ်ားအၾကား အျမစ္တြယ္ ေန ေသာ အက်င့္ပ်က္ ျခားစားလာဘ္ေပး လာဘ္ယူျပဳမႈမ်ား စသည္ျဖင့္ မၿပီးျပတ္ေသးသည့္ ျပႆနရပ္မ်ားက ဒုနဲ႔ေဒး ရွိေနဆဲပင္ ျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ေသာ အေျခအေနမ်ိဳးတြင္ ႏိုင္ငံေရးအတြက္လည္း တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း ႐ုန္းကန္ ေနရျပန္သည္။ ပါတီမ်ားအၾကား ျဖစ္ေပၚေနသည့္ သေဘာထားကြဲလြဲမႈမ်ား၊ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈမ်ား ရွိေနသည္။ အာဏာ အတြက္ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ ေျခလွမ္းမ်ားေတြ႔လာရသည္။ ႏိုင္ငံေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနသည္ဟုဆိုေသာ္ျငားလည္း အဆိုပါ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ သည္ ႏိုင္ငံေတာ္တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ေလာ၊ မိမိတို႔ ဂုဏ္သိကၡာကို တည္ေဆာက္ ေရးအတြက္ေလာ ဟူသည္မွာ စဥ္းစားစရာ ေကာင္းလွသည္ ပေဟဠိ သဖြယ္ျဖစ္ေန ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး ဇာတ္ခံု ေပၚတြင္ အဓိကေနရာမွ ပါဝင္၍ တက္ၾကြစြာ ေဆာင္ရြက္သည္ဟု ယူဆရေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ဦးေရႊမန္း၊ NLD ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔၏ ရပ္တည္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ မ်ားသည္လည္း ဂ႐ုျပဳသင့္သည့္ အခ်က္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။

လက္ရွိႏိုင္ငံေရး ဇာတ္ခံုေပၚတြင္ ကျပေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ား အေနျဖင့္ အခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ မိမိတို႔၏ လုပ္ရပ္မ်ားျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက က်ဆင္းခဲ့ေသာ ဂုဏ္သိကၡာ မ်ားကို သူတို႔၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားျဖင့္ အဖတ္ျပန္ဆည္ ႏိုင္ခဲ့ၿပီ ဟုပင္ ဆိုႏိုင္သည္။ သို႔ရာတြင္ အဆိုပါ ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္မ်ား အေနျဖင့္ မည္သည့္ အတိုင္းအတာ အထိ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈလုပ္ရန္ ရည္ရြယ္ထားပါသနည္းဟူသည့္ ကိစၥသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တကယ္တမ္းလက္ေတြ႔ စဥ္းစာရမည့္ ကိစၥျဖစ္ပါသည္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈဟူသည့္ ကိစၥ၊ ျပည္သူ႔ ကိုယ္စားျပဳအစိုးရ ျဖစ္ရမည့္ကိစၥ၊ ျပည္သူ႔ တပ္မေတာ္အျဖစ္ ဂုဏ္သိကၡာရွိစြာ ရပ္တည္ေရးကိစၥ၊ အားေကာင္းၿပီး အေျမာ္အျမင္ ရွိေသာ အတိုက္အခံအျဖစ္ အခိုင္အမာ ရပ္တည္ေရးကိစၥ၊ ေကာင္းမြန္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္ျဖစ္ေစေရး ဟူသည့္ကိစၥတို႔သည္ အိပ္မက္မက္ေန႐ံု၊ စကားလံုးမ်ားျဖင့္ ရွင္သန္ေန႐ံုျဖင့္ ရရွိလာႏိုင္မည့္ကိစၥမ်ား မဟုတ္ပါ။ အဆိုပါကိစၥရပ္မ်ားသည္ လုပ္ေဆာင္ ေနသူမ်ား ကိုယ္တိုင္ကေသာ္လည္း ေကာင္း၊ လို္က္ပါေဆာင္ရြက္ရမည့္ သူမ်ား အေနျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း အမွန္တရား ဘက္မွရပ္တည္ၿပီး အေျခအေနမွန္ကို ထဲထဲဝင္ဝင္ ေဝဖန္ သံုးသပ္ရမည့္ကိစၥမ်ားျဖစ္သည္။

ႏိုင္ငံႏွင့္ အဝွန္းျဖစ္ေပၚေေသာ ေျမယာအသိမ္းခံရမႈ ကိစၥရပ္မ်ား၊ လစ္လွ်င္ လစ္သလို ေခါင္းေထာင္ေထာင္ လာတတ္ေသာ ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရး အေျချပဳ အဓိက႐ုဏ္းမ်ား၊ ေဒသတြင္ ျပည္သူမ်ား အခ်င္းခ်င္းၿငိမ္းခ်မ္းစြာအတူ ယွဥ္တြဲႏိုင္ေရး အခက္အခဲ ျဖစ္ေနသည့္ ကိစၥရပ္မ်ားကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္ တြင္ အရိပ္သဖြယ္ ယွဥ္တြဲကပ္ပါလာလ်က္ ရွိပါသည္။

တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ ႏိုင္ငံသားမ်ားအားလံုးေမွ်ာ္လင့္သည့္ ဒီမိုကေရစီ အေျပာင္း အလဲမ်ား မိမိတို႔ ေအာက္ေျချပည္သူမ်ားထံ ဘယ္အခ်ိန္တြင္ ရပါလိ္မ့္မည္ ဟူေသာ ေတြးပူေနရသည့္ ကိစၥရပ္မ်ားကလည္း ရွိေနျပန္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူ မ်ားသည္ မိမိယံုမိၿပီ ဆိုပါက အဆိုပါလူမ်ားအေပၚ ေခါင္းေဆာင္အေနျဖင့္ ယံုၾကည္မႈေပး တတ္ၾကပါသည္။ တစ္ဖန္ မိမိတို႔က ယံုၾကည္မႈေပးသေလာက္ သက္ဆိုင္သူမ်ားက ယံုၾကည္မႈ ျပန္မေပးႏိုင္ခဲ့လွ်င္သို႔မဟုတ္ မိမိတို႔ေမတၱာထားသေလာက္ ေမတၱာျပန္ မရခဲ့လွ်င္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ ယံုၾကည္မႈ ပ်က္ယြင္းမႈ၏ သက္ေရာက္မႈကလည္း အားႀကီးၿပီး အဆံုးအစြန္ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ရသည့္ အေျခအေနမ်ိဳး အျဖစ္လည္း ျပန္ျဖစ္သြား တတ္သည္ကိုလည္း အထူးသတိျပဳဖို႔လိုပါသည္။

လက္ရွိေခါင္းေဆာင္မ်ားအေနျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အစတြင္ အားလံုးက ယံုၾကည္ႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ လက္တြဲႏိုင္မႈမ်ားကို ေတြ႔ရပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ယခုလက္ရွိ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ကာလအတြင္း အဆိုပါ ေခါင္းေဆာင္မႈမ်ား၏ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦးလက္တြဲမႈ အေပၚ သံသယမ်ားရွိလာသည္ဟု သံုးသပ္ရပါသည္။ အဆိုပါ သံသယမွ တစ္ဆင့္ ႏိုင္ငံ့အေျပာင္းအလဲအတြက္ တကယ္ျဖစ္လာပါမည္ေလာဟု ေတြးပူမိလာ ရသည္။ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးလူေရွ႕တြင္ ဟန္ေဆာင္ျပၿပီး ေနာက္ကြယ္တြင္တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦးၿပိဳင္ေနၾကျခင္းေလာဟူသည့္ ကိစၥမွာလည္း ပေဟဠိသဖြယ္ျဖစ္ေနျပန္ပါသည္။

ေနာက္တစ္ခု ထပ္မံစဥ္းစားဖြယ္ရွိသည္မွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ အခန္းက႑ ျဖစ္သည္။ ယခုလက္ရွိရွိေန ေသာမည္သည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီပင္ျဖစ္ေစကာမူ အာဏာရွင္ ေခတ္ကာလအတြင္း ဒီမိုကေရစီေရး အတြက္မ႐ုန္းကန္ဘဲေနသည့္ ပါတီဟူ၍ တစ္ခုတစ္ေလေလာက္သာရွိမည္ျဖစ္သည္။ မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ အေရး ႀကိဳးပမ္းမႈ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ကာလအတြင္းတြင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားရွိပါတီဝင္မ်ားသည္ အခက္ အခဲ မ်ိဳးစံုႏွင့္ ရင္ဆိုင္ၿပီး မိမိတို႔အားလံုး၏ ဘံုတူညီခ်က္အတြက္ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကသည္ ခ်ည္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါလူမ်ား အေနျဖင့္ အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အျပဳသေဘာေဆာင္စြာျဖင့္ ယခင္က ရန္သူျဖစ္ခဲ့ ဖူးေသာသူမ်ား အေပၚေကာင္းစြာ အျပဳသေဘာေဆာင္ၿပီး နားလည္မႈေပးႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါေဆာင္ရြက္ခ်က္ ကမ်ားစြာေလးစားမႈေကာင္းပါသည္။ ႏိုင္ငံ၏ ႏွစ္ႏွစ္တာ ကာလအတြင္ မတူတာဖယ္ၿပီး တူတာကိုဝိုင္းလုပ္ခဲ့ၾက သည္။ မတူေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား အခ်င္းခ်င္း လက္တြဲႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။ ပူးေပါင္းလုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကသည္။ လႊတ္ေတာ္ အတြင္းတြင္ လည္းေကာင္း လႊတ္ေတာ္ျပင္ပတြင္ေသာ္လည္းေကာင္း ေကာင္းစြာအလုပ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပံု ေပၚသည္။

သို႔ရာတြင္ မိမိတို႔အေနျဖင့္ မိမိတို႔ ေလွ်ာက္လွမ္းရမည့္ ဦးတည္ခ်က္မ်ား အတြက္လည္း ေမ့ေလ်ာ့ေန၍ မရပါ။ မျဖစ္မေနမေမ့ေလ်ာ့သင့္သည့္အခ်က္ႏွင့္ ထပ္ခါ တစ္လဲလဲ မေမ့ေလ်ာ့သင့္သည့္ အခ်က္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ သည္ လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာေဖာ္ထုတ္ခြင့္၊ ျပည္သူမ်ား၏ပိုင္ဆိုင္ခြင့္၊ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အာဏာ ခြဲေဝက်င့္သံုးျခင္း၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားသည္ တစ္စံုတစ္ဦး၏ေလာင္းရိပ္ေအာက္တြင္ရွိျခင္း၊ မွ်တေသာ တရား ဥပေဒ စနစ္ ၿပီးျပည့္စံုေအာင္ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ႏိုင္ေသးျခင္း မ်ားလည္း ရွိေနပါေသးသည္။

ဤသို႔ေသာ အေျခအေနတြင္ သက္ဆိုင္သူမ်ား အေနျဖင့္ မည္သူပင္ျဖစ္ေစကာမူ မိမိတို႔ကိုယ္က်ိဳး စီးပြား တစ္စံုတစ္ရာအတြက္ ျပဳျပင္ေျပာင္း လဲေရးျဖစ္စဥ္ကို အသံုးခ်ခဲ့လွ်င္ မိမိႏိုင္ငံ၏ ေရွ႕ေရးအတြက္ အလြန္ တရာ စိုးရိမ္စရာ ေကာင္းလွပါသည္။ မိမိတို႔ေစတနာမွန္လွ်င္ မိမိတို႔ ေနာက္မ်ိဳးဆက္မ်ားအတြက္ အက်ိဳး ရွိၿပီး ေရရွည္မၾကည့္ပဲ ေစတနာမမွန္ ဟန္ျပလုပ္ေဆာင္ခဲ့လွ်င္ ကိုယ္ျပဳသည့္ကံ ကုိယ္သာခံၾကရမည္ျဖစ္ ပါသည္။

ယခုအခ်ိန္တြင္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ဦးေရႊမန္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မည္သည့္ႏိုင္ငံေရးပါတီ ေခါင္းေဆာင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးတြင္ ပါဝင္ေဆာင္ ရြက္သည့္ မည္သူမဆို ျပည္သူမ်ား၏ အခြင့္အေရး၊ ရပ္တည္ခ်က္ႏွင့္ တိုင္းျပည္၏ ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ အၾကြင္းမဲ့ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္သာ ႏုိင္ငံ၏အနာဂတ္ခရီးကို အဆံုးျဖတ္ေပးပါလိမ့္မည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏို္င္ငံသည္ ပထမအစိုးရသက္တမ္းၿပီးေနာက္ထပ္သက္တမ္းအတြက္ အစိုးရသစ္၊ လႊတ္ေတာ္သစ္ျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းကိုအစားထိုးရန္ ႏွစ္ႏွစ္ဝန္းက်င္ သာ ရွိေတာ့သည္။ ယခုအေျခအေနတြင္ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားအေနျဖင့္ ဘယ္အရာ ကို ဦးစားေပးလုပ္ေဆာင္ပါမည္လဲ။ ႏိုင္ငံ့အေရးေလာ၊ မိမိတို႔အေရးေလာ။ ယခုလက္ရွိ ေလ့လာသံုးသပ္သူမ်ားက  ၂၀၁၂ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ NLD အျပတ္အသတ္ အႏိုင္ရ ခဲ့သလို ၂၀၁၅တြင္ေရာ ထိုကဲ့သို႔ျဖစ္လာမည္ဟု ေကာက္ခ်က္ခ်သည္။ အဆိုပါ အေကာက္အယူအေပၚ အေျချပဳ၍ လက္ရွိ ႏိုင္ငံေရးတြင္ပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ ေနေသာ သက္ဆိုင္သူမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားကလည္း က်ီးလန္႔အစာစား ျဖစ္ေနသေယာင္ ခန္႔မွန္းရသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ဆိုလွ်င္ အဆိုပါအေျခအေနကို ခ်ိဳးျဖတ္ရန္ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္က ဦးေဆာင္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲစနစ္ကို ျပင္ဆင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းေနသေယာင္ ရိပ္စားမိေနရသည္။ အဆိုပါ ကိစၥသည္ေရာ မည္သို႔ဦး တည္ပါသနည္း။ အဆိုပါကိစၥသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံသားမ်ားအၾကား မည္သို႔ေတြးေခၚ ၾကပါမည္လဲ၊ သက္ဆိုင္ သူမ်ားအၾကား ဝိဝါဒကြဲျပားေစမည့္ကိစၥျဖစ္သည္။ အဆိုပါကိစၥ၏ ရလာဒ္ မည္သို႔ရွိမည္ဆိုသည္မွာလည္း ပေဟဠိသဖြယ္ျဖစ္ေနျပန္သည္။ မည္သည္ကို ဦးတည္သည္ကမူ သက္ဆိုင္သူမ်ားသာ အသိဆံုးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

ႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္တြင္ ဝင္ေရာက္ပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ သက္ဆိုင္သူမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို႔အေနျဖင့္ ဦးစားေပးေဆာင္ရြက္ရမည့္ ကိစၥကို အျခားေသာ အေမွာင့္ပေရာဂမ်ားေၾကာင့္ ေဝဝါးမသြားေရး၊ စည္းလံုးမႈ မၿပိဳကြဲပဲ လက္တြဲ ေဆာင္ရြက္သြားေရးသည္ အလြန္အေရးႀကီးပါသည္။ ယခုလက္ရွိတြင္ ထို႔ထက္ အေရးႀကီးေသာ သန္းေျခာက္ဆယ္ေသာ ျပည္သူမ်ားအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးရန္ ရပ္တည္ေပးရန္ အေရးအရာမ်ားစြာ က်န္ပါေသးသည္။ တကယ္တမ္းေျပာရလွ်င္ ၂၀၁၅အတြက္ အေျဖသည္ ေရြးေကာက္ပြဲစနစ္ အေပၚမူမတည္ဘဲ ျပည္သူေတြအတြက္ ကိုယ္ဘာလုပ္ေပးခဲ့သလဲ၊ ဘာေတြျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ သလဲဟူသည့္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ အေပၚတြင္မူတည္ပါလိမ့္မည္။

ျပည္သူမ်ား အမွန္တကယ္လိုအပ္သည္မွာ action (လုပ္ေဆာင္ခ်က္) မိမိတို႔၏ ခံစားေနရေသာ လူမႈ-စီးပြား စိတ္ေဝဒနာအေပၚ မည္သို႔သက္သာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပး နိုင္ပါသနည္း၊ မိမိတို႔၏ နာက်င္မႈမ်ား၊ နစ္နာ မႈမ်ားကို မည္သူက ေဆာင္ၾကဥ္းေပးပါမည္ နည္း ဟူေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကိုယ္စီ၊ အိပ္မက္ကိုယ္စီ ရွိၾကလိမ့္မည္ သာျဖစ္ပါသည္။ မည္သို႔ပင္ျပင္ဆင္တားဆီးေစကာမူ ေစတနာမွန္သူ ေအာင္ပြဲယူမည္သာျဖစ္ပါသည္။

ေနာက္ထပ္အေရးႀကီးသည့္ အခ်က္မွာ ဇာတ္မင္းသား မလုပ္ရ၍ ပတ္မႀကီး ေဖာက္ပစ္သည့္အလုပ္မ်ိဳးသည္လည္း မျဖစ္သင့္ပါ။ ယခုအခ်ိန္တြင္ မည္သူပင္ျဖစ္ျဖစ္ အဓိက မေမ့ေစလိုသည့္ အခ်က္မွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးပင္ျဖစ္ပါသည္။ မိမိအသာရလိုစိတ္ျဖင့္ တစ္ပါးသူ အားနည္းေစရန္၊ ပ်က္စီးေစရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ျခင္းသည္ ဒီမိုကေရစီ စံႏႈန္း၊ တန္ဖိုးမ်ားႏွင့္လည္း ညီညြတ္မႈမရွိေၾကာင္း အသိေပးလိုပါသည္။

ယခုလက္ရွိတြင္ တပ္မေတာ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အစိုးရ၊ ႀကံ႕ခိုင္ေရးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ NLD ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အျခားေသာ ႏိုင္ငံေရးမည္သည့္ပါတီမဆို၊ မည္သို႔ေသာ အရပ္ဖက္ အဖြဲ႔အစည္း မဆို၊ မည္သို႔ေသာ ပညာရွင္မဆို၊ မည္သို႔ေသာ အရာရွိႀကီးပင္ျဖစ္ေစကာမူ၊ ယခင္ဆိုးေမြ မ်ား၊ စနစ္ဆိုးမ်ား၏ ေလာင္းရိပ္ေအာက္မွထြက္ကာ ႏိုင္ငံ၏ ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္ ျပည္သူ႔ဘက္မွ ရပ္တည္ေဆာင္ရြက္သင့္ပါသည္။ ေရွ႕ကသြားေလသူမ်ားက မည္သို႔ပင္ စီမံပံုေဖာ္ခဲ့သည္ျဖစ္ေစကာမူ ႏိုင္ငံေရးကို ဆက္လက္သယ္ပိုး ေဆာင္ရြက္ရမည့္ သူမ်ားမွာ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ အထက္ပါေျပာခဲ့သည့္ အတိုင္း၊ လူပုဂၢိဳလ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖြဲ႔အစည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးသည္ ေလာင္းရိပ္ေအာက္မွ မျဖစ္မေနထြက္ဖို႔ လိုပါၿပီ၊ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ရမည့္ အခ်ိန္ေရာက္ပါၿပီ၊ ထိုသို႔မဟုတ္ပါက ေရရွည္တည္တံ့ေသာ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံျဖစ္ေရး ဟူသည့္ကိစၥသည္ ေပ်ာက္လိုက္ေပၚလိုက္ႏွင့္ လံုးလည္ျခာလည္ ျဖစ္ရင္း အဆိုးေက်ာ့သံသရာထဲမွ မထြက္ႏိုင္ပဲ ကမာၻ႕စီးပြားေရးဖိုရမ္တြင္ ေဒၚဇင္မာ ေအာင္ ေျပာခဲ့သည့္ အတိုင္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္မ်ားသည္ စက္ဝိုင္းထဲတြင္မွာလည္ေနရင္း ေရွ႕ဆက္တက္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္းႏွင့္ အားလံုးပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းမွ လြဲ၍ အျခားေသာနည္းျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္မလွည့္ေရး ကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ျမန္မာ့အေရးအတြက္ အသိေပးတင္ျပ လိုက္ရပါသည္။

၁၉ရာစု ပညာရွင္တစ္ဦး၏ အဆိုအမိန္႔ (Karl MaX)

ေလာကႀကီးကို ေျပာင္းဖို႔ႀကိဳးစားတဲ့သူဟာ အရင္ဆံုး သူကိုယ္တိုင္ 

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အရင္ေျပာင္းဖို႔ ႀကိဳးစားၾကရပါလိမ့္မယ္။

ကား(လ)မက္(ခ) ၁၉ရာစု ဒႆန ပညာရွင္

"ေဒၚေအာင္ဆန္စုၾကည္ သမၼတ အိမ္ေတာ္ေရာက္ေရး ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္ သို႔ေသာ္" (စာေရးသူဆရာေက်ာ္ဝင္း ဘာသာျပန္ဆိုသည္)

အေမ့အိမ္ blogတြင္တင္ထားေသာ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ပါ ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်၍ စာဖတ္သူမ်ားအတြက္ တစ္ဆင့္ ျပန္ၿပီး မွ်ေဝလိုက္ပါသည္။

2015 and Daw Aung San Suu Kyi

"ေဒၚေအာင္ဆန္စုၾကည္ သမၼတ အိမ္ေတာ္ေရာက္ေရး ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္ သို႔ေသာ္" အမည္ရွိေဆာင္းပါးပါ။

 

ယခုစာစုမွာ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ေမလ၂၅ရက္ ထုတ္ The Economist မဂၢဇင္း၏ Special Report မွ ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ ျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာသိ မဂၢဇင္းႀကီး တစ္ေစာင္၏ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အနာဂတ္ႏွင့္ ပတ္ သက္ေသာ သေဘာထားအျမင္ျဖစ္၍ ဦးေႏွာက္မုန္ တုိင္းဆင္ႏုိင္ရန္ မူလအာေဘာ္မပ်က္၊ ဘာသာျပန္
ဆုိ ေဖာ္ျပလုိက္ ပါသည္။  လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရး ေ နျပည္ေတာ္တြင္ အသစ္ထြက္ ေပၚ လာေသာ ပါလီမန္မ်ားမွာ သမၼတဦးသိန္းစိန္ ဦးေဆာင္ေသာ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈ မ်ားအေနႏွင့္ ယခင္အစိုးရ အကန္႔ အသတ္ႏွင့္သာရွိေသာ ရည္မွန္း ခ်က္ျဖစ္သည့္ “စည္းကမ္းျပည့္၀ေသာ ဒီမို ကေရစီ”ဆိုသည္ထက္ အဆမ်ားစြာ ပိုခရီးေရာက္ေန ၿပီျဖစ္ ေၾကာင္း အခိုင္အမာေဖာ္ျပေနသည္သို႔ ရွိပါသည္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ ပထမဆုံး လႊတ္ေတာ္အ စည္းအေ၀း မ်ား စတင္စဥ္ကမူ အေျခအေနမွာ ယခုလို မဟုတ္ေသး။ အျငင္းပြားဖြယ္ ၂၀၁၀ ျပ ည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြမွ အႏုိင္ရလာၾကေသာ အမတ္မ်ား၊ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ တပ္မေတာ္အ စုအဖဲြ႕၀င္မ်ားႏွင့္ ပဲြထြက္လာခဲ့ေသာ လႊတ္ေတာ္မ်ားမွာ မူလရည္မွန္းထားသည့္အတုိင္း ရာဘာတံဆိပ္တုံး အင္စတီက်ဴးရွင္းထက္ ပိုလိမ့္ မည္ဟု ထင္မထားခဲ့ၾကပါ။ သို႔ႏွင့္တုိင္ တက္ႂကြထက္ သန္ေသာေအာက္ လႊတ္ေတာ္ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ (ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒) သူရဦးေရႊမန္း ၏ ေခါင္းေဆာင္ မႈႏွင့္အတူ လႊတ္ေတာ္မ်ားမွာအံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အသက္ ၀င္လာသည္။ သမၼတကိုပင္ မေၾကာက္ မရံြ႕စိန္ေခၚသည္မ်ား ရွိလာသည္။ (အမွန္စင္စစ္ ဦးေရႊမန္းကိုယ္တုိင္သည္ပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း တစ္ဦး ျဖစ္ၿပီး ယခင္တပ္မေတာ္အစိုးရလက္ထက္က နံပါတ္သုံးေခါင္း ေဆာင္ ျဖစ္ ခဲ့သည္။)

အျခားအတုိက္အခံပါတီမ်ား မွ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားလုိပင္ လူနည္းစုလူမ်ဳိးစုပါတီမ်ား မွာ လည္း ေမွ်ာ္ လင့္သည္ထက္ ပိုလႈပ္ရွားခြင့္ရလာေသာ လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးကို သိမွတ္လက္ခံႀကိဳဆို ၾကသည္မ်ားရွိပါသည္။ “ရခုိင္အမ်ဳိးသားမ်ား ဖံြ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ေရးပါတီ”(RNDP)မွ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ဦးဦးလွေစာက ယခုလိုေျပာသည္။ “ပါလီမန္ရဲ႕ ကနဦး ရက္ေတြတုန္းကေတာ့ ဖက္ဒရယ္စနစ္တို႔၊ ဓနခဲြေ၀ျဖန္ ႔ျဖဴးမႈတို႔လုိ ကိစၥမ်ဳိးေတြေျပာလို႔ မရခဲ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အခုေတာ့ ဒီအေၾကာင္းေတြကို ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္းေဆြးေႏြးလို႔ရေနပါၿပီ။ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ တိုးတက္မႈမို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ခ်မ္း သာ ပါတယ္”

၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဧၿပီ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြျဖင့္တက္လာေသာ အင္န္အယ္လ္ဒီပါတီမွ ၀ါရင့္လႊတ္ ေတာ္ကိုယ္ စားလွယ္ တစ္ဦးျဖစ္သူ ဦး၀င္းထိန္ကလည္း “အခုဆိုရင္ ပါလီမန္ဟာ တကယ့္ကို အသက္၀င္လာၿပီဗ်”ဟု ဆုိသည္။ေျပာရလွ်င္ ပါတီ၀င္လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားသည္ပင္ ပုံမွန္ဥပေဒျပဳေရးေဆြး ေႏြးပဲြမ်ားတြင္ တက္တက္ႂကြႂကြပါ၀င္လ်က္ရွိေနၾကသည္။ တပ္မေတာ္၏ သေဘာထားႏွင့္ သီးျခားကင္းလြတ္စြာ၎တုိ႔၏ အရည္အေသြး၊ အေတြးအျမင္မ်ားအလုိက္ ဥပေဒအဆိုျပဳခ်က္မ်ားကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေဆြးေႏြး ဆုံးျဖတ္ေန ၾက သည္။ ျပည္သူလူထု၏ ေရြးခ်ယ္မႈသည္ကား ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ပင္ ျဖစ္ေနဆဲပင္။ ဤကိစၥႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ကား သံသယျဖစ္စရာ မရိွပါေခ်။


ယခုအခါ လာဘ္ျမင္ေသာ ႏုိင္ငံေရးပဲ့ကိုင္တစ္ဦးဟုဆိုၾကရမည့္ ဦးေရႊမန္းအေနႏွင့္ ၂၀၁၅ တြင္ သမၼတျဖစ္လာဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိေကာင္း ရွိႏုိင္ပါသည္။ လာမည့္ အေထြေထြေရြးေကာက္ပဲြကို ၂၀၁၅ ခုႏွစ္တြင္ က်င္းပဖုိ႔ရွိသည္။ ဦးေရႊမန္းမွာ သူ႔ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းစဥ္ေရွ႕ ဆက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ပါလီမန္ကို “ယာဥ္” တစ္ခုအျဖစ္အသုံးျပဳေနသည့္ သေဘာရွိသည္။ ကိစၥေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားမွာဆိုလွ်င္ သမၼတအဖဲြ႕မွ တင္သြင္းလာေသာ အဆိုျပဳခ်က္မ်ားကိုပင္ ဦးေရႊမန္း ဦးေဆာင္ေသာ ပါလီမန္က ျဖတ္ေတာက္ ျပင္ဆင္ သည္ မ်ားရွိသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ လက္ရွိစနစ္အရ သမၼတကို ပါလီမန္အမတ္မ်ားက ေရြးခ်ယ္ၾကရပါသည္။

ယခုဆုိလွ်င္ ဦးေရႊမန္းမွာ လူသိမ်ား အထင္ရွားဆုံးပါလီမန္အမတ္ျဖစ္သည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ခုိင္ခုိင္မာမာ မဟာမိတ္ဖဲြ႕ထားႏုိင္သည္။ ထိုမွ်မက သူ၏စိတ္အားထက္သန္မႈႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ အျမင္မ်ားကို လက္ခံ နားေထာင္ ႏုိင္စြမ္း၊ ညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြးႏုိင္စြမ္းမ်ားေၾကာင့္ အတိုက္အခံပါလီမန္ အမတ္မ်ား၏ ေလးစားမႈကိုပင္ ရေနသည္။ တပ္မေတာ္ ႏွင့္ အတုိက္အခံပါတီမ်ားၾကား သေဘာကဲြလဲြ မႈမ်ားကို ေပါင္းကူးတံတားခင္းေပးႏုိင္ေလာက္သူျဖစ္ေန၍လည္း အေပး အယူ ေစ့စပ္ညႇိႏႈိင္းမႈ မ်ားျဖင့္ ဦးေရႊမန္းကို သမၼတေလာင္းအျဖစ္ လ်ာထားလာႏုိင္စရာရွိသည္။ အထူးသျဖင့္ သမၼတ ေရြးခ်ယ္ရာတြင္ လူထုဆႏၵကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားမႈမ်ဳိး မလုပ္လွ်င္ က်န္အလားအလာမွာ ပို၍ပင္ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။

လူထုေခါင္းေဆာင္မွႏုိင္ငံေတာ္သမၼတသို႔ လူထု၏ ေရြးခ်ယ္မႈသည္ကားအျငင္းပြားဖြယ္ရာမရွိေလာက္ေ အာင္ပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သာ ျဖစ္သည္။ သူမႏွင့္ သူမ၏ ပါတီအင္န္အယ္လ္ဒီတို႔မွာ ျမန္ မာ့ဒီမိုကေရစီအဖြင့္တြင္ အက်ဳိးအမ်ားဆုံးရေနသည္မွာ အထင္အရွားပင္ျဖစ္ သည္။ သူမႏွင့္သမၼတဦး သိန္းစိန္တုိ႔၏ ပုဂိၢဳလ္ေရးအဆင္ေျပမႈ၊ မၾကာေသးမီကမွ ပို၍သိသာထင္ရွားလာေသာ သူမႏွင့္ ဦးေရႊမန္း တို႔ၾကား ပုိမိုနီးစပ္လာမႈမ်ားမွာဒီမိုကေရစီျဖစ္စဥ္ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ေရြ႕ႏုိင္ေရးအတြက္ဆုံခ်က္ အက် ဆုံးျဖစ္ေနသည္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အကူအညီကို ရယူႏုိင္ရန္ ဦးသိန္း စိန္က အတုံ႔အလွည့္အေနျဖင့္ အင္န္အယ္လ္ဒီတရား၀င္ပါတီျဖစ္ေစေရးအတြက္ အဟန္႔အတားအေမွာင့္ ပေယာဂမ်ားကို ဖယ္ရွားေပးခဲ့သည္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဧၿပီတြင္က်င္းပမည့္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြကိုလည္း လြတ္ လပ္ၿပီး တရားမွ်တမႈရွိေစရမည္ဟု အာမခံခ်က္ေပး ခဲ့သည္။ အင္န္အယ္လ္ဒီမွာ အဆို ပါၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ၿပီး ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း ပထမဆုံး လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေသာေရြးေကာက္ပဲြျဖစ္လာခဲ့သည္။ ဆုိခဲ့ပါ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြအေျဖမွာ “ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီ အိုက္ကြန္” အေနႏွင့္ ဆယ္စုအခ်ဳိ႕ၾကာ ၎အေပၚ သိကၡာခ်ဖို႔ ႀကိဳးစားမႈမ်ားႏွင့္ ရင္ဆုိင္ခဲ့ရသည့္တုိင္ လူထုအေပၚ စဲြေဆာင္ႏုိင္စြမ္း အနည္း ငယ္မွ် ေလ်ာ့ပါးမသြားေၾကာင္း လွစ္ျပလုိက္ သည့္ သာဓကပင္ျဖစ္သည္။ အင္န္အယ္လ္ဒီက အမတ္ေနရာ ၄၄ ေနရာ ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ရာ ၄၃ ေနရာ အႏုိင္ရခဲ့သည္။ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ အျပတ္အသတ္ အႏုိင္ရခဲ့ သည္လည္း ျဖစ္ပါသည္။ ယူ အက္စ္ဒီပီ အေနႏွင့္ကား မ႐ႈမလွပင္ ႐ႈံးနိမ့္ခဲ့သည္ဟု ဆိုရပါလိမ့္မည္။ လႊမ္းမိုးထားေသာ အစိုးရ ၀န္ထမ္း အမ်ားစုရွိရာ ေနျပည္ေတာ္မဲဆႏၵနယ္ေလးခုမွာပင္ အႏုိင္မရခဲ့ပါ။

အင္န္အယ္လ္ဒီကို ေထာက္ခံခဲ့ၾကသူမ်ားမွာ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ဒီမိုကေရစီအတြက္ မဲေပးခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါ လိမ့္မည္။ အခိုင္ အမာက်က် ဆိုရလွ်င္မူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို မဲေပးၾကျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ျပည္သူ လူထု၏ အျမင္တြင္ သူမမွာ မိသားစုဘ၀ႏွင့္ လြတ္လပ္မႈကို တုိင္းျပည္အတြက္ စေတးခဲ့ရသူျဖစ္သည္။ ဤစြန္႔လႊတ္မႈအတြက္ လူထုက သူမကို အသည္းၾကားမွ မဲျပားမ်ားျဖင့္ ေထာက္ခံခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုထက္ သူမမွာ၊ ေခတ္သစ္ျမန္မာႏုိင္ငံကို အုတ္ျမစ္ ခ်ေပးခဲ့သူ၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ သမီး လည္း ျဖစ္ေလ ရာတပ္မေတာ္ထဲမွပင္သူမကိုလုိလားသူေတြ မနည္းမေနာ ရွိေနသည္။

ေျပာရလွ်င္ အာရွႏုိင္ငံေရးမွာ မင္းဆက္သေဘာႏွင့္လည္း ကင္းတတ္ေသးသည္မဟုတ္ရာ သူမ၏ မိဘမ်ဳိး႐ိုးကိုယ္တုိင္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ၿပိဳင္ဘက္မ်ားထက္ ႏွာတစ္ဖ်ားမက အဆမ်ားစြာ ကြာေစသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဓာတ္ပုံဆိုလွ်င္ လူထုအခ်စ္ေတာ္ သူမဖခင္ႀကီး၏ စစ္၀တ္စုံအက်ဖိုး႐ိုးဖားရားႀကီး ၀တ္ထားေသာ ဓာတ္ပုံႏွင့္ ယွဥ္တဲြ ခ်ိတ္ဆဲြေလ့ရွိၾကသည္။ ဤဓာတ္ပုံ ကို ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ၿဗိတိသွ်အစိုးရႏွင့္ ေဆြးေႏြးရန္ လန္ဒန္သြားစဥ္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္က ႐ုိက္ကူးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိအခ်ိန္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွာ အသက္(၂)ႏွစ္ အရြယ္ ကေလးငယ္မွ်သာ ရွိပါေသးသည္။ ထိုႏွစ္မွာပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမွာ ႏုိင္ငံေရး ၿပိဳင္ဘက္မ်ား၏ လုပ္ႀကံ သတ္ျဖတ္မႈ ခံခဲ့ရသည္။

မည္သို႔ပင္ရွိေစ ၂၀၁၂ ၾကား ျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ အင္န္အယ္လ္ဒီလုံး၀ဥႆံုေအာင္ပဲြဆင္ႏုိင္ခဲ့သည္မွာ ထူးျခား လွေသာ အလွည့္အေျပာင္းဟု ဆုိရပါလိမ့္မည္။အေၾကာင္းမူ ယခင္တပ္မေတာ္ အစုိးရလက္ ထက္တစ္ေလွ်ာက္လုံး ေလာက္ပင္အင္န္အယ္လ္ဒီမွာဘာတစ္ခုမွ လႈပ္ရွားလို႔မရေအာင္ အတားအဆီးခံခဲ့ရ သည္။ အင္န္အယ္လ္ဒီေခါင္းေဆာင္ အားလုံးေလာက္မွာလည္း အက်ဥ္းေထာင္ထဲေရာက္ခဲ့ရသည္။ အခ်ဳိ႕ဆိုလွ်င္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားႏွင့္ ခ်ီၿပီးအက်ဥ္းစံ ျဖစ္ခဲ့ရ သည္။ အက်ဥ္းက်ခ်ိန္တစ္ေလွ်ာက္လုံး သီးျခား ခဲြၿပီးတုိက္ပိတ္ခံခဲ့ရသည္မ်ားပင္ရွိသည္။

သုိ႔ႏွင့္တုိင္ သူတို႔ထဲမွ အမ်ားစုမွာ တစ္ခါက ရန္သူေဟာင္းမ်ားအေပၚ ေျပာစမွတ္ျပဳေလာက္ေအာင္ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ခဲ့ ၾကပါ သည္။ ယခုအခါ ပါလီမန္အမတ္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ယခင္ရန္ဘက္ေဟာင္းမ်ားႏွင့္ လက္တဲြအလုပ္လုပ္ေနၾကၿပီျဖစ္ေသာ ဦး၀င္းထိန္ဆိုလွ်င္ အႏွစ္ ၂၀ မွ်နံရံတံတုိင္းမ်ားၾကား တြင္ ေနခဲ့ရ သူျဖစ္သည္။“ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ပီပီ၊ ေဒါသေတြအာဃာတေတြကို ရင္ထဲမွာ မထားေတာ့ပါ။ လက္စားေခ်ဖုိ႔ အေတြးဆို၍လည္း စိတ္ထဲမွာမရွိပါ”ဟု သူကဆုိပါ သည္။ သူ႔စကား “ေဒါသဆိုတာ မီးလိုပဲေလ။ ေလာင္ၿမိဳက္တတ္တာေပါ့။ ပူေလာင္တာေပါ့”

စည္းကမ္းတက် ပါတီတစ္ရပ္ အၿမဲတမ္းျဖစ္ေစေရး အတြက္ ယခုအခါ အင္န္အယ္လ္ဒီမွာ ယ ခင္ေျမ ေအာက္အတုိက္ အခံလႈပ္ရွားမႈအျဖစ္မွ အစိုးရဖဲြ႕ႏုိင္ေလာက္သည့္ ပါတီတစ္ရပ္ျဖစ္ လာေစ ရန္ ေျပာင္းလဲ တည္ေဆာက္လ်က္ရွိေနသည္။ ၿပီး ခဲ့ေသာ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြ အေတြ႕အႀကံဳအရဆို လွ်င္ လက္ရွိ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ က်င့္သုံးေနေသာ “မဲအမ်ားဆုံး ရသူအႏုိင္ရ”ေရြးေကာက္ပဲြစနစ္ (First-post -the-post) အရ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ အင္န္အယ္လ္ဒီ ေအးေအးသက္သာ အႏုိင္ရဖို႔မ်ားပါလိမ့္ မည္။ လက္ရွိအာဏာရ ယူအက္စ္ဒီပီပါတီအေနႏွင့္မူ အမတ္တစ္ေနရာရဖို႔ပင္ ခက္ခဲေကာင္းခက္ခဲႏုိင္ သည္။

အင္န္အယ္လ္ဒီအေနႏွင့္ ၿပီးခဲ့ေသာ မတ္လက ပထမဆုံးအႀကိမ္ ျပည္လုံးကၽြတ္ကြန္ဂရက္ႀကီးကို က်င္းပခဲ့ ပါသည္။ ပါတီ၏ အင္အားကို စနစ္တက်စုစည္းႏုိင္ရန္ႏွင့္ ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စား လွယ္ေလာင္းမ်ား ေရြးခ်ယ္ ရာတြင္ ထိေရာက္ထက္ျမက္ေသာ လုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္လာေစရန္ ရည္ရြယ္က်င္း ပခဲ့ေသာ ကြန္ဂရက္ျဖစ္သည္။ သို႔တေစ အင္န္အယ္လ္ဒီကြန္ ဂရက္မွာ အျပည့္အ၀ ေအာင္ျမင္သည္ ဟူ၍ကား မဆိုႏုိင္ပါ။ ယခင္က မရွိခဲ့ဖူးေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္အေပၚ ေ၀ဖန္မႈမ်ားပင္ ရွိ သေလာက္ရွိ လာသည္။ အထူးသျဖင့္ သူမ၏ေအာ္တိုကရက္စတုိင္ ေခါင္းေဆာင္မႈႏွင့္ေသြးသစ္မ်ား၊ အုိင္ဒီယာသစ္မ်ားကို လက္ခံဖုိ႔ စိတ္အားထက္သန္မႈမရွိစသျဖင့္ ေ၀ဖန္ၾကသည္။

ဤသုိ႔ေ၀ဖန္ခဲ့ၾကသူမ်ားအနက္တစ္ေယာက္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္နီးနီးကပ္ကပ္ အလုပ္လုပ္ ခဲ့ဖူးေသာေဒၚခင္ေလး ျဖစ္သည္။ ၎က ပါတီတြင္းအေျခ အေနကို ယခုလိုညည္းညည္း ညဴညဴေျပာျပ သည္။ “ေဒၚစုက တစ္ခုခုေျပာ လုိက္ရင္ အဲဒါေပၚလစီပဲ။ အုိင္ဒီယာသစ္ေတြနဲ႔ပတ္သက္ရင္ တကယ့္ အစစ္အမွန္ ဒီဘိတ္လုပ္ ႏုိင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းက မရွိ သေလာက္ ကို နည္းတယ္။ တစ္ခါတေလ ကၽြန္မ တို႔က ေဒၚစုကိုေ၀ဖန္မိရင္ ပါတီအေပၚသစၥာမရွိဘူး။ အေျပာခံရတယ္”

အင္န္အယ္လ္ဒီကို က်ယ္ျပန္႔ေသာ အေျခခံေပၚမွာ စုစည္းညီၫြတ္ေသာပါတီတစ္ရပ္ အျဖစ္ေျပာင္းလဲႏုိင္ဖို ႔လိုပါသည္။ သေဘာကဲြလဲြမႈမ်ား မျဖစ္ေစဘဲ စီးပြားေရး၊ ႏုိင္ငံျခားေရးႏွင့္ နယ္ပယ္တုိင္းတြင္ ခုိင္ မာေသာေပၚ လစီမ်ား ခ်မွတ္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဖို႔ လိုသည္။ ဤအရာမ်ားကို ေဆာင္ ရြက္ႏုိင္ရန္အခ်ိန္အ မ်ားႀကီး ရွိေတာ့သည္လည္း မဟုတ္။ ၂ ႏွစ္မွ်သာ က်န္ေတာ့သည္။ ဤလုပ္ငန္းတာ၀န္မ်ားသည္ပင္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေခါင္းေဆာင္မႈအတြက္ စမ္းသပ္မႈတစ္ခု ျဖစ္ပါ လိမ့္မည္။

အေျမာ္အျမင္ႏွင့္ အေပးအယူ

အကယ္၍ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ အင္န္အယ္လ္ဒီ အႏုိင္ရလွ်င္ပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတျဖစ္လာ လိမ့္ မည္ဟု ဆိုႏုိင္ဦးမည္ မဟုတ္ပါေခ်။ လက္ရွိဖဲြ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒအရ သူမကိုသမၼ တျဖစ္ မလာေစရန္ တားဆီးထား သည့္ ျပ႒ာန္းခ်က္တစ္ခုရွိသည္။ အထူးသျဖင့္ သူမကို ရည္ရြယ္ၿပီး သတ္မွတ္ထားေသာ ျပ႒ာန္းခ်က္ဟူ၍ပင္ဆိုႏုိင္သည္။ (ပုဒ္မ ၅၉၊ ပုဒ္မခဲြ - စ-ျဖစ္ပါသည္)ဤျပ႒ာန္း ခ်က္အရ ဇနီးခင္ပြန္းျဖစ္ေစ၊ သားသမီး ျဖစ္ေစ၊ ႏုိင္ငံျခားသားျဖစ္လွ်င္ အဆိုပါ ပုဂၢိဳလ္အေနႏွင့္ သမၼတ(သို႔မဟုတ္) ဒုတိယသမၼတျဖစ္ခြင့္ မရွိပါေခ်။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွာ အဂၤလိပ္လူမ်ဳိး မိုက္ကယ္အဲ ရစ္(၁၉၉၉ ခုႏွစ္က ကြယ္လြန္)ႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့ၿပီး ၿဗိတိသွ်ပတ္စ္ပို႔ ကိုင္ထားေသာ သားႏွစ္ေယာက္ ထြန္းကား ခဲ့သည္။

အင္န္အယ္လ္ဒီအေနႏွင့္မူ အဆုိပါ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒကို ဘယ္တုန္းကမွ လက္မခံခဲ့သလို ဤ ဥပေဒျပင္ဆင္ ႏုိင္ေရးအတြက္လည္း ေရြးေကာက္ပဲြမဲဆြယ္ကာလကတည္းက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ သို႔ႏွင့္တုိင္ တပ္မေတာ္ဘက္ကမူမည္သို႔ေသာ ဖဲြ႕စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒျပင္ဆင္ေရးကိုမဆို ပယ္ခ်မည့္သေဘာရွိေနသည္။ သို႔တေစ ယခုေနာက္ ပိုင္းစိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္း လာသည္မွာ တပ္မေတာ္ကိုယ္တုိင္က စိတ္ေျပာင္းခ်င္ေျပာင္းလာႏုိင္သည့္ အေနအထားျဖစ္ပါသည္။

တပ္မေတာ္ကိုယ္ပြားတစ္ခုဟု ဆိုႏုိင္ေသာ ဦးေရႊမန္းဦးေဆာင္သည့္ ယူအက္စ္ဒီပီအေနႏွင့္မူ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္တြင္ အရွိန္ အဟုန္ႏွင့္ ေမာင္းႏွင္လာေတာ့မည့္ အင္န္အယ္လ္ဒီ ယႏၲရားႀကီးကို တားဆီးႏုိင္ေလာက္ မည့္ တစ္ခုတည္းေသာနည္းလမ္း မွာ လက္ရွိေရြးေကာက္ပဲြစနစ္ကိုေျပာင္းၿပီး “အခ်ဳိးက်ကိုယ္စားျပဳစနစ္” (PR စနစ္)ႏွင့္ အစားထိုးဖို႔သာ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု သေဘာေပါက္နားလည္လာၾကဟန္ရွိသည္။ ဤနည္းျဖင့္ သာလွ်င္ ယူအက္စ္ဒီပီမွာ လုံး၀ဖယ္ရွားခံရႏုိင္သည့္ အႏၲရာယ္မွ (အနိမ့္ဆုံးအားျဖင့္)ေရွာင္ရွားႏုိင္ စရာရွိပါလိမ့္မည္။ ထို႔ထက္ ပီအာရ္စနစ္၏ေအာက္တြင္ လူနည္းစုပါတီမ်ားအတြက္လည္း ပိုအခြင့္သာႏုိင္ စရာရွိသည္။

လက္ရွိဖဲြ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒက မည္သို႔ေသာေရြးေကာက္ပဲြ စနစ္က်င့္သုံးရမည္ဆုိသည္ကို တိတိပပ သတ္မွတ္ထား သည္ေတာ့ မရွိပါ။ တစ္ခုပဲ ရွိသည္။ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ကို မဲဆႏၵနယ္တစ္ခု၊ ကိုယ္စားလွယ္တစ္ေယာက္ျဖင့္ ဖဲြ႕စည္းရမည္ ဟုဆိုထားရာ ပီအာရ္စနစ္ကို က်င့္သုံးေတာ့မည္ဆုိလွ်င္ လက္ရွိအေျခခံဥပေဒကို တစ္စုံတစ္ရာျပင္ဖို႔ လိုပါလိမ့္မည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ မတ္လက ပါလီမန္တြင္ ယူအက္စ္ဒီပီက အေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္စိစစ္ရန္လႊတ္ေတာ္ ေကာ္မရွင္တစ္ရပ္ ဖဲြ႕စည္းဖုိ႔ အဆုိျပဳခဲ့ပါ သည္။ ဘာေၾကာင့္ဤသို႔ စိစစ္ဖို႔လိုသည္ဆိုသည္ကုိမူ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားျခင္း မရိွခဲ့ပါ။ ယူအက္စ္ဒီပီ အေနႏွင့္ လက္ရွိအေျခခံဥပေဒကို ျပင္လိုလွ်င္ လႊတ္ေတာ္တြင္ ေနရာအမ်ားစုရထားေသာလက္ရွိ အခ်ိန္သာ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္သည္ကိုမူ လူတုိင္းရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိႏုိင္ပါသည္။

လူမ်ဳိးစုပါတီမ်ားျဖစ္ေသာ ကရင္၊ ခ်င္းႏွင့္ ရွမ္းပါတီမ်ားမွ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ အျခား ပါတီငယ္မ်ားကလည္း ပီအာရ္စနစ္ကို ေထာက္ခံမည့္ပုံရွိသည္။ လူမ်ဳိးစုပါတီေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအေနႏွင့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ ယူအက္စ္ဒီပီ အျပတ္ႏုိင္ခဲ့သလို ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ လည္း အင္န္အယ္လ္ဒီ အျပတ္ႏုိင္သြားႏုိင္မည္ကုိ စိုးရိမ္မကင္းျဖစ္ေနၾကဟန္ ရွိသည္။ သူတုိ႔အျမင္တြင္ အဆိုပါ ပါတီႀကီးႏွစ္ခုလုံးမွာ ဗမာ လူမ်ဳိးစုအက်ဳိးစီးပြားကုိသာ ကုိယ္စားျပဳၾကသည္ျဖစ္ရာ အျပည့္အ၀မ ယံုၾကည္ႏုိင္ ၾကပါေခ်။ လူမ်ဳိးစုပါတီမ်ားစုေပါင္းၿပီး ဖက္ဒရယ္ပါတီ ကို ပါတီသစ္ တစ္ရပ္ဖဲြ႕စည္းဖို႔ ညႇိႏႈိင္းေျပာဆိုေနၾကသည္မ်ားလည္း ရွိသည္။ ဤသို႔ေသာ တပ္ေပါင္းစု မ်ဳိးျဖင့္သာ အင္န္အယ္လ္ဒီႏွင့္ ယူအက္စ္ဒီပီတို႔ကို စိန္ေခၚႏုိင္မည္ျဖစ္သလို ပီအာရ္စနစ္ေအာက္တြင္ ပို၍ ေအာင္ျမင္မႈရလိမ့္မည္ ဟု ယူဆထားၾကဟန္ ရွိပါသည္။

ေျပာရလွ်င္ အေျခအေနမွာ ဘာတစ္ခုမွ ကံေသကံမမဆိုသာသည့္ စြန္႔စားမႈႏွင့္ အရင္းတည္ၾကရမည့္ အေနအထားဟု ဆုိၾကရမည့္ သေဘာရွိသည္။ အကယ္၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတျဖစ္ေရးအ တြက္တားဆီးပိတ္ပင္ထားေသာ ျပ႒ာန္းခ်က္ကိုသာ ဖယ္ရွား ေပးလွ်င္ အင္န္အယ္လ္ဒီဘက္မွ လည္း အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးအတြက္ ပီအာရ္စနစ္ကို လက္ခံေကာင္း လက္ခံပါလိမ့္မည္။ ေနျပည္ေတာ္တြင္ “လိမၼာပါးနပ္ေသာ ႏုိင္ငံေရး အေပးအယူ”တစ္ခု ရွိလာေလမည္လားမွန္းဆရပါသည္။

ေရးသားသူ- ေက်ာ္၀င္း
7Day News Journal

မႏၱေလးႏွင့္ခ်င္းတြင္း တို႔၏ ႏႈိင္းယွဥ္အလွ

 ဆည္ေတာ္ရြာသို႔အသြား ႐ႈခင္း၊ မႏၱေလးတိုင္းေဒသႀကီး

 (Travel to Sal Taw, Mandalay)

  ခ်င္းတြင္းျမစ္တစ္ေနရာ

 (One place at Chindwin River)

ခ်င္းတြင္းျမစ္တစ္ေနရာမွ သဘာဝေက်ာက္နံရံ 

(Natural Stone Wall at Chindwin River)

ျမန္မာႏိုင္ငံ လယ္ယာက႑ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရးအတြက္ အႀကံျပဳခ်က္

http://www.thesolutionsjournal.com/node/971 (2009 Kyaw Kyaw Winn, Courtesy of Photoshare)

 ျမန္မာႏိုင္ငံ လယ္ယာက႑ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရးအတြက္ အႀကံျပဳခ်က္

မည္သူမွန္သည္ မည္သူမွားသည္မျငင္းလိုပါ။သို႔ေသာ္ အယူအဆမ်ားသည္ အခ်ိန္ႏွင့္အမွ်ေျပာင္း လဲေနမည္သာ။ သို႕ေသာ္ယံုၾကည္ခ်က္ႏွင့္ ရပ္တည္ခ်က္မေျပာင္းလဲ ဖို႔ေတာ့လိုလိမ့္မည္။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို လည္းေထာက္ကူေပးရမည္။

ျပည္သူမ်ားအလုပ္အကိုင္ရရွိမႈဟာအဲဒီႏိုင္ငံရဲ႕စီးပြားေရးႀကံ႕ခိုင္မႈကို သရုပ္ေဖာ္တယ္။ ျပည္တြင္းစီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ား ကိုေရာျပည္ပမွပါလာေရာက္ ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံမယ့္လုပ္ငန္းမ်ားကိုပါ အကာအကြယ္ေပးဖို႔လို တယ္ ႏိုင္ငံသားမ်ား အလုပ္အကိုင္ရရွိမႈႏွင့္ ႏိုင္ငံတြင္ စီးပြားေရးလုပ္ကြက္ခြင္အသစ္မ်ားေပၚထြန္းလာေရး သည္အေရးႀကီးသည္။

တစ္ခါတစ္ရံတြင္ျပည္တြင္းက လုပ္ငန္းရွင္မ်ားႏွင့္ မလံုေလာက္ျပည္ပမွ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား၏ အားလည္းလို အပ္သည္။

ျပည္ပမွ စိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ေပါင္းၿပီး စပါးစိုက္ပ်ိဳးေရးကိုေဆာင္ရြက္ဖို႔လိုတယ္။ဆိုလိုတာကလယ္ သ မားေတြဆီက လယ္သိမ္းယူဖို႔မေျပာပါ။ေက်းရြာႏွင့္ လုပ္ငန္းမ်ားကို ဖက္စပ္လုပ္ဖို႔ေျပာတာ။ လယ္သ မားေတြပါတဲ့ လယ္သမားအဖြဲ႔ေတြနဲ ျပည္ပလုပ္ငန္းေပါင္းၿပီးလုပ္ဖို႔ကိုဆိုလိုတာပါ။ အစိုးရကလည္းပါရ မယ္။  ႏိုင္ငံေရးသမားေတြလည္းပါရမယ္။လယ္သမားေတြလည္းပါရမယ္။

လယ္ယာက႑တိုးတက္ဖို႔ရာမွာ ႏိုင္ငံမွာလယ္ယာရယ္၊ဆန္စက္ရယ္၊ဓာတ္ေျမၾသဇာ စက္ရံုေတြ ရယ္၊ export & import လုပ္ငန္းေတြရယ္၊ ဘဏ္ေတြရယ္၊ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး logistic လုပ္ငန္းေတြရယ္၊ သယ္ ယူ ပို႔ေဆာင္ေရးရယ္ ၊ေရေပးေဝမႈစနစ္ရယ္ ၊ေခတ္မီ ဆန္စပါးသုေတသနႏွင့္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းေတြ

ရယ္အားလံုးေကာင္းဖို႔လိုတယ္။ေကာင္းေအာင္လည္းမဟာဗ်ဴဟာ က်က်ေဖာ္ေဆာင္ရမယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ ဘယ္လိုမွ ၿပိဳင္ဘက္ႏိုင္ငံေတြကို မယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္ဘူး။
ူု
Michal Poter ရဲ႕ Porter Diamond Theoryကို မွီျငမ္းသည္။

ေအာင္ႏိုင္ေမာ္
စီးပြားေရးလုပ္ငန္းစီမံခန္႔ခြဲမႈပညာ(BBA)
ရန္ကုန္စီးပြားေရးတကၠသိုလ္

My Quote

Enjoy with Diversity,

Building Peace,

For Our People,

In Myanmar.