ရွမ္းျပည္နယ္ အေရွ႕ပိုင္းၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ုျဖစ္ေသာ မိုင္းျပင္းၿမိဳ႕ေရာက္႐ႈခင္းမ်ား

ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရးသမား(၃)မ်ိဳး

ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံကို တည္ေဆာက္ရာမွာ လူသံုးမ်ိဳး လိုအပ္ပါသည္။ အတိုေကာက္အားျဖင့္ P.A.S ဟုေခၚပါသည္။
P= Politician (ႏိုင္ငံေရးသမား)
A= Activist (တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူ)
S= Statesman (ႏိုင္ငံျပဳသမား)

ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံကို တည္ေဆာက္ရာမွာ သံုးဦးလံုးရွိမွ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္လို႔ ရပါမည္။

တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူ ဆိုတာကေတာ့ ျပည္သူေတြအတြက္ အခြင့္အေရးေတြကို ေတာင္းဆိုေပးတဲ့သူေတြပါ။

ႏိုင္ငံေရးသမားကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးနည္းအရ ျပည္သူေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြကို ေဆာင္ၾကဥ္ေပးတဲ့သူပါ။

ႏိုင္ငံျပဳသမားကေတာ့ လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ေဖာ္မွာပါ။

 ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာ တစ္ဦးဦးသာ မရွိခဲ့ရင္ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရး မေအာင္ျမင္ႏိုင္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ပါသည္။

How to maintain Value of the Water (သဘာဝ ေရခ်ိဳထိန္းသိမ္းေရး အစီအမံ)

======================

 ကမာၻႀကီးႏွင့္ ကမာၻလူသားမ်ား၏ အနာဂတ္သည္ ရင္ဆိုင္စရာ ထိပ္တိုက္ႀကံဳေတြ႔စရာ စိန္ေခၚမႈမ်ားစြာ ၾကားတြင္ေနထုိင္ေနၾကရသည္။ ယေန႔ႏွင့္ မနက္ျဖန္သည္ ပံုေသတြက္ခ်က္၍ မရသကဲ့သို႔ ရာစုႏွစ္ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု၊ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခုတို႔ သည္လည္း တူညီႏိုင္မည္မဟုတ္ေပ။ ယခင္က မႀကံဖူး သည္ အခက္အခဲ အၾကပ္အတည္မ်ားသည္ အနာဂတ္တြင္ ႀကံဳေတြ႔ႏိုင္ မႀကံဳေတြ႔ ႏိုင္ ဟူသည္ မွာ ေျပာရခက္သည့္ ကိစၥျဖစ္သည္။ အဆိုပါ မျမင္ႏိုင္သည့္ မေမွ်ာ္မွန္းႏိုင္သည့္ (Unexpected Crisis) မ်ားတြင္ ေရျပႆနာကို ႏိုင္ငံတကာ ေခါင္းေဆာင္မ်ား စဥ္းစားသင့္ပါ သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ သဘာဝကေပးထားေသာ ေရခ်ိဳအရင္း အျမစ္မ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ထား သည္။ ႏိုင္ငံတစ္ဝွမ္း ကို ျဖတ္သန္း စီးဆင္းသြားေသာ ျမစ္ႀကီးေလးစင္းသည္ အဖိုးမျဖတ္ ႏိုင္သည့္ Natural Resource (သို႔မဟုတ္) Natural Heritage ျဖစ္ပါ သည္။ အဆိုပါ သဘာဝကေပးထားသည့္ သဘာဝ အရင္းျမစ္မ်ားကို ေရရွည္တည္တံ့ေရး တြက္ ေဆာင္ရြက္ရမည့္ မဟာဗ်ဴဟာမ်ား ခ်မွတ္ရန္ အထူးအေရး တႀကီး လိုအပ္လ်က္ရွိ ပါသည္။ ေရသံယံဇာတမ်ားကို ထိန္းသိမ္းရန္ Water Management System တစ္ရပ္ကို အေကာင္အ ထည္ေဖာ္ေဆာင္ ရြက္ ႏိုင္ျခင္းမရွိ ပါက ေနာင္လာမည့္ ၂၂ရာစုသည္ ၂၀-၂၁ရာစု အတြင္း အာဖရိက ႏိုင္ငံမ်ားႀကံဳေတြ ႔ေနရေသာ ေရရွားပါးမႈ ျပႆနာႏွင့္ ရင္ဆိုင္ ႀကံဳေတြ႔ႏိုင္သည္ျဖစ္သည့္ အ တြက္ သတိျပဳ ဆင္ျခင္ႏိုင္ရန္ ေရးသားတင္ျပလုိက္ရပါသည္။
 

 ေလးစားစြာျဖင့္

ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး အေတြးအျမင္စာစုမ်ား

         ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး လုပ္ငန္စဥ္သည္ နယ္ပယ္က်ယ္ဝန္းနက္႐ိႈင္းလွေပသည္။ေတာေတာင္ သစ္ပင္မ်ား အရွည္တည္တံ့ေရး၊ ေရအရင္းအျမစ္ ထိန္း သိမ္းေရး၊ ေရေဝေရလြဲ ေဒသထိန္းသိမ္းေရး၊ အစရွိ သည့္ ျဖင့္ နက္နဲက်ယ္ဝန္းလွသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒမ်ားအျပင္ အ ဆိုပါ ဥပေဒမ်ားျဖင့္ေဖာ္ေဆာင္ ရမည့္ လုပငန္းစဥ္ မ်ားကို အသက္ဝင္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ မည့္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ ေဒသႏၱရအဆင့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားလည္း လိုအပ္ပါသည္။ ထု႔ိ အျပင္ အေရးအႀကီးဆံုးေသာ လိုအပ္ခ်က္တစ္ရပ္မွာ Environmental Management System ( ခိုင္ မာေကာင္းမြန္ စနစ္က်ေသာ ပတ္ဝန္းက်င္ စီမံခန္႔ခြဲမႈ စနစ္တစ္ရပ္) လိုအပ္ပါသည္။ အဆိုပါစနစ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ပါမွ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးကို လက္ေတြ႔လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မည္ျဖစ္ ပါေၾကာင္း ေလ့လာေတြ႔ရွိ တင္ျပအပ္ပါသည္။

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfk67a4gBZiENP69wMvsVSEkkH5OeXXzW8n53NJb0ojNOV_KLCTjmY8LJ7ciEKKg4DuIMg53CGmtkXOtdQkosvcUA_Aw6nCJpH8XPutw0aWq2F6RnJQ986I7mGChhvXYGU1a_m_XZ4oE0/s1600/Our_Enviro2.jpg

ပံုျဖစ္ပါသည္။

ပေလာင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသ နမ့္စမ္ေရာက္မွတ္တမ္းပံုရိပ္မ်ား

ျမဝတီၿမိဳ႕သြားမွတ္တမ္းမ်ား

ဘက ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းေလ့လာေရး ခရီးစဥ္

Social Entrepreneurship Batch 18 သင္တန္းသားမ်ား၏ ေနျပည္ေတာ္ လႊတ္ေတာ္ေလ့လာေရး ခရီးစဥ္ မွတ္တမ္းပံုရိပ္မ်ား

Social Entrepreneurship Batch 19 သင္တန္းသားမ်ား၏ ေနျပည္ေတာ္ေလ့လာေရး ခရီးစဥ္အမွတ္တရမွတ္တမ္းဓာတ္ပံုမ်ား

ဘုရင့္ေနာင္ေက်ာ္ထင္ေနာ္ရထာ

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံအတြက္ လိုအပ္ေနသည့္ အျမင္ (၃)ရပ္

=============================
ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ၂၀၁၅ အလြန္ ကာလေတြကို ျဖတ္ေက်ာ္တဲ့ေနရာမွာ အျမင္သံုးရပ္ လိုအပ္ပါ တယ္။ အဲဒီ့အျမင္သံုးရပ္ ကေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအျမင္၊ ႏိုင္ငံေရးအျမင္နဲ႔ ညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးတတ္တဲ့ အျမင္တို႔ ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႐ႈေထာင့္က ၾကည့္တတ္ျမင္တတ္ပါမွ လက္ရွိျဖစ္ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေန တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ႀကီးေအာင္ျမင္ႏိုင္မွာပါ။ အဲဒီ့ေအာင္ျမင္ မႈကိုရပါ မွ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဟာ ျပည္တြင္း စစ္ႏြံထဲက အျမန္္ဆံုး ႐ုန္းထြက္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။

ႏိုင္ငံေရးအျမင္ ရွိတတ္ျမင္တတ္ပါမွ လက္ရွိဘယ္လို ကိစၥမ်ိဳးကို ဦးစားေပးေဆာင္ရြက္ ရမည္ဆိုတာ သိျမင္နားလည္ႏိုင္ ပါလိမ့္မည္။ လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ အၾကပ္အတည္းကေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒဆိုင္ရာ အၾကပ္အတည္းပါ။ ဒါကို ေျဖရွင္းဖို႔ဆိုပါက အာဏာရပါတီဘက္ကလည္း အတၱကို ခြာၾကည့္ပါ။ အတ္ို္က္အခံ ဘက္ကလည္း အတၱကို ခြာၾကည့္ပါ။ အျခားႏိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြဘက္ကလည္း အတၱကို ခြာၾကည့္ပါ။ ၿပီးေတာ့မွ ငါတို႔ႏိုင္ငံကို ဘယ္သို႔ေသာ အနာဂတ္ဆီသို႔ ေခၚေဆာင္သြားမည္ ဆိုတာကို စဥ္းစားပါ။ အဲဒီလို စဥ္းစားဖို႔ ဆိုပါက သူ႔ဘက္ကိုယ့္ဘက္ အစြဲျဖင့္ၾကည့္တတ္သည့္ ကပ္ေရာဂါမွ ကင္းလြတ္ၿပီး ေရရွည္တည္တံ့ခိုုင္ၿမဲေသာ အေျခအေနတစ္ရပ္ကို တည္ေဆာက္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။

ဒါေပမယ့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ရာမွာ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တြကို ေက်ာ္လႊားတဲ့ အခါတြင္ ပဲျဖစ္ျဖစ္ အေရးအႀကီးဆံုးကေတာ့ ေစ့စပ္ညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးတတ္သည့္ အေျခခံ အျမင္ ရွိဖို႔ ပါပဲ။ အဲဒီံ့ ေစ့စပ္ညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးတတ္တဲ့ အေျခခံ အျမင္မပါခဲ့ရင္ေတာ့ ႏိုင္ငံရဲ႕ အတိတ္ က ပံုရပ္ေတြကို ပစၥဳန္ပၸန္ အေျခအေနမွာ ေျဖရွငးရတဲ့အခါ မလိုလားအပ္တဲ့ အျမင္လြဲမွားမႈေတြ၊ သံသယေတြ ပြားမ်ားလာမည္ ျဖစ္ၿပီး အနာဂတ္မွာ မလိုလားအပ္ တဲ့ အေျခအေနေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရႏိုင္ပါတယ္။

ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္ဟာ အားတက္ဂုဏ္ယူစရာ အခြင့္အလမ္းေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႔ ရႏိုင္သလို၊ မေမွ်ာ္မွန္းႏိုင္တ့ စိန္ေခၚခ်က္ေတြ အခက္အခဲ မုန္တိုင္းေတြနဲ႔ လည္းႀကံဳေတြ႔ ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလို အခြင့္ အလမ္းေတြ စိန္ေခၚခ်က္ေတြႀကံဳေတြတဲ့ အခါ တိုင္း အားလံုးမွ်ေဝတတ္တဲ့ Share Value တစ္ရပ္ ကို ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ပါမွ အဆိုးေက်ာ့ သံသရာ သို႔ေရာက္ရွိႏိုင္သည့္ အေျခအေနအရပ္ရပ္မွ လြန္ေျမာက္ႏိုင္ မည္ ျဖစ္ပါသည္။

ႏိုင္ငံေရး ဆိုတာ တစ္ဦးတစ္ဖြဲ႔ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈမဟုတ္ပါဘူး။ အားလံုးရဲ႕ပိုင္ဆိုင္မႈပါ။ ဒီလို အားလံုး ပိုင္ဆိုင္ ထားတဲ့ ကစားကြင္းထဲမွာ ႏိုင္ငံသားတိုင္း ျပည္သူတိုင္းကို လြတ္ လပ္ၿပီး တရားမွ်တစြာ ယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္ခြင့္ေပး မထားခဲ့လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ့ အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ အဆင့္အတန္းရွိတဲ့ ဒီမိုကေရ စီ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ဆိုတာ ၂၁ရာစု မွာ ေပၚေပါက္လာစရာ အခြင့္အလမ္း ရွိႏိုင္ ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါေၾကာင္း အေလး အနက္ျပဳတင္ျပလိုက္ရေပသည္။